( 2008 ) 8 - نامهء امام ( ع ) به جرير بن عبد اللَّه بجلى ، هنگامى كه أو را به سوى معاوية فرستاد :
: أَمَّا بَعْدُ فَإِذَا أَتَاكَ كِتَابِي فَاحْمِلْ ؟ مُعَاوِيَةَ ؟ عَلَى الْفَصْلِ - وَخُذْهُ بِالْأَمْرِ الْجَزْمِ - ثُمَّ خَيِّرْهُ بَيْنَ حَرْبٍ مُجْلِيَةٍ أَوْ سِلْمٍ مُخْزِيَةٍ - فَإِنِ اخْتَارَ الْحَرْبَ فَانْبِذْ إِلَيْهِ - وَإِنِ اخْتَارَ السِّلْمَ فَخُذْ بَيْعَتَهُ وَالسَّلَامُ ( 56192 - 56159 )
[ لغات ]
( بجلى ) : منسوب به بجيله است كه نام قبيلهاى مىباشد .
( مجليه ) : از مصدر اجلاء مىآيد ، به معناى بيرون راندن از وطن با زور .
( مخزيه ) : پستى وخوارى ، مجزيه هم روايت شده : كفايت كننده .
( حرب وسلم ) : هر دو مؤنث به معناى محاربه ومسالمه مىباشند .
( نبذ ) : انداختن وتيراندازى كردن .
[ ترجمه ]
« اما بعد ، هنگامى كه نامهء من به دستت برسد ، معاوية را وأدار كن كه كأرش را يكسره كند ، وعزمش را جزم كند ، وسپس أو را مخيّر كن كه يا جنگ آواره كننده را انتخاب كند ويا تسليم وسازشى را كه نشانهء زبونى ورسوايى است بپذيرد ، پس اگر جنگ را اختيار كرد ، به سويش تيراندازى كن ، واگر سلم را پذيرفت ، از أو بيعت بگير ، والسلام . »