( 1237 ) 237 - از خطبههاى آن حضرت ( ع ) است :
فَاعْمَلُوا وَأَنْتُمْ فِي نَفَسِ الْبَقَاءِ - وَالصُّحُفُ مَنْشُورَةٌ وَالتَّوْبَةُ مَبْسُوطَةٌ - وَالْمُدْبِرُ يُدْعَى وَالْمُسِيءُ يُرْجَى - قَبْلَ أَنْ يَخْمُدَ الْعَمَلُ وَيَنْقَطِعَ الْمَهَلُ - وَيَنْقَضِيَ الْأَجَلُ وَيُسَدَّ بَابُ التَّوْبَةِ - وَتَصْعَدَ الْمَلَائِكَةُ - فَأَخَذَ امْرُؤٌ مِنْ نَفْسِهِ لِنَفْسِهِ وَأَخَذَ مِنْ حَيٍّ لِمَيِّتٍ - وَمِنْ فَانٍ لِبَاقٍ وَمِنْ ذَاهِبٍ لِدَائِمٍ - امْرُؤٌ خَافَ اللَّهَ - وَهُوَ مُعَمَّرٌ إِلَى أَجَلِهِ وَمَنْظُورٌ إِلَى عَمَلِهِ - امْرُؤٌ أَلْجَمَ نَفْسَهُ بِلِجَامِهَا وَزَمَّهَا بِزِمَامِهَا - فَأَمْسَكَهَا بِلِجَامِهَا عَنْ مَعَاصِي اللَّهِ - وَقَادَهَا بِزِمَامِهَا إِلَى طَاعَةِ اللَّهِ ( 54996 - 54914 )
[ لغت ]
( فلان في نفس من امره ) : فلانى در كار خود ، فرصت فراوانى دارد .
[ ترجمه ]
« پس وقت را غنيمت شمرده به عمل بپردازيد ، در حالي كه در گسترهء زندگانى هستيد ونامههاى اعمال شما باز است ، وسفرهء توبه گسترده است وگناهكار به سوى آن دعوت مىشود ، وبدكار اميد داده مىشود ، پيش از آن كه عمل متوقف شود ، فرصت از دست برود ، ومدت بسر آيد ودر توبه بسته شود وفرشتگان به آسمان بالا روند ، پس هر انساني بايد از خود براي خود واز زندگى براي مرگ واز نماندنى براي ماندنى واز رونده براي باقي مانده ، نتيجة بگيرد ، مرد خدا ترس ، در حالي كه تا رسيدن مرگ أو را فرصت داده وتا انجام دادن عمل أو را مهلت