( 1235 ) 235 - گفتار آن حضرت ( ع ) است .
يَا ؟ ابْنَ عَبَّاسٍ ؟ مَا يُرِيدُ ؟ عُثْمَانُ ؟ - إِلَّا أَنْ يَجْعَلَنِي جَمَلًا نَاضِحاً بِالْغَرْبِ أَقْبِلْ وَأَدْبِرْ - بَعَثَ إِلَيَّ أَنْ أَخْرُجَ ثُمَّ بَعَثَ إِلَيَّ أَنْ أَقْدُمَ - ثُمَّ هُوَ الْآنَ يَبْعَثُ إِلَيَّ أَنْ أَخْرُجَ - وَاللَّهِ لَقَدْ دَفَعْتُ عَنْهُ حَتَّى خَشِيتُ أَنْ أَكُونَ آثِماً ( 55287 - 55247 )
[ لغات ]
( ينبع ) : آبادي كوچكى از نواحي شهر مدينه ( هتف الناس ) : فرياد بر آوردن مردم ، وأو را به نام خواندن ( ناضح ) : شترى كه به وسيلهء آن آب مىكشند ( غرب ) : دلو بزرگ
[ ترجمه ]
هنگامى كه عثمان در محاصرهء مردم قرار گرفته بود ، عبد اللَّه عباس را ، پيش أمير المؤمنين ( ع ) فرستاد ودرخواست كرد كه به سوى ينبع ، سر ملك وزراعت خود تشريف ببرد ، تا مگر هياهوى به منظور نامزد كردن آن حضرت براي خلافت ، كم شود ، در حالي كه اين خواهش وپذيرش آن در قبل هم انجام شده ، واين مرتبهء دوم بود ، امام ( ع ) در پاسخ چنين فرمود :