پيغمبران واولياى خداوند ، از خواصّ بندگان ، ومطيع فرمان وى ومورد رضايت أو مىباشند ، پس چرا آنان را با سختيها وناگواريها گرفتار ساخت واز أموال دنيا وزن وفرزند بىبهرهشان داشت ، چنان كه فرعون هم به موسى اين اشكال را كرد كه اگر أو پيامبر است وارزش واعتباري دارد پس چرا از آرايشهاى دنيا وزينتهاى طلايى بىبهره است ؟ وكفار قريش به پيغمبر اسلام گفتند : در صورتي به أو ايمان مىآوريم وأو را پيامبر مىدانيم كه داراى گنجينهاى از جواهرات وگوهرهاى قيمتي باشد ، ويا باغها ومزارعى داشته باشد كه شكمها را سير كند خلاصه در پاسخ اين گونه سؤالهاى مقدر ، حضرت مىفرمايد : اين قبيل اشكالها وتوهمات به علت ناآگاهى آنان از عموميت امر ، امتحان وآزمايش است ، خداوند چنان كه بندگان خود را با مبتلا ساختن به فقر ونيازمندى وگرفتار ساختن به مشقتها وناگواريها مىآزمايد همچنين آنان را به افزودن أموال وفرزندان آزمايش وامتحان مىكند ، بنا بر اين نبايد تصور كرد كه دارا بودن اين أمور دليل سعادت انسان در پيشگاه خداست ، همچنان كه نداشتن آن دليل بدبختى وشقاوت نيست وامام ( ع ) به منظور تبيين فرمايش خود به اين آيهء شريفه استناد فرموده است « أَ يَحْسَبُونَ أَنَّما نُمِدُّهُمْ بِهِ مِنْ مالٍ وَبَنِينَ نُسارِعُ لَهُمْ فِي الْخَيْراتِ بَلْ لا يَشْعُرُونَ « 41 » » يعنى گنهكاران مىپندارند ما كه أموال وأمور دنيوي آنان را زياد مىكنيم ، اين امر دليل رضايت وخشنودى ما از كارها وعقايد پست آنان مىباشد ، وحال آن كه چنين نيست بلكه ايشان بىخبراند از اين كه آنچه به ايشان دادهايم براي امتحان وآزمايش آنهاست واين أمور بر بلا وگرفتارى آنان مىافزايد ، كلمهء جهلا كه منصوب است مفعول له مىباشد .
( 44188 - 44177 )
فانّ اللَّه سبحانه يختبر . . . في أعينهم ،
اين كلام از جملههاى گذشته
هامش
( 41 ) سوره مؤمنون ( 23 ) آية ( 57 ) يعنى : آيا مىپنداريد كه آنچه به آنها از مال وفرزندان كمك مىكنيم در بخشيدن خوبيها به آنها شتاب مىكنيم بلكه چنين نيست آنان درك نمىكنند .