أو باشد هر يك از آنها با زبان حال يا مقال ، حكايت از ستايش ذات وى نيز دارد چنان كه قرآن مجيد از اين موضوع پرده بر مىدارد :
« وَلَهُ الْحَمْدُ فِي السَّماواتِ وَالْأَرْضِ وَعَشِيًّا وَحِينَ تُظْهِرُونَ
« 4 » . » ( 42813 - 42811 ) 2 - صفت دوم آن كه لشكرش پيروز است ، لشكريان خدا ، فرشتگان ويارى كنندگان دين أو از ساكنان زمين مىباشند ، چنان كه مىفرمايد :
« هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ *
« 5 » » ونيز مىفرمايد :
« إِلَّا تَنْصُرُوهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللَّهُ
« 6 » » وپيروزى لشكريان خداوند امرى است بسيار آشكار چنان كه در قرآن بدين امر اشاره مىفرمايد :
« وَإِنَّ جُنْدَنا لَهُمُ الْغالِبُونَ
« 7 » » ونيز مىفرمايد :
« فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغالِبُونَ
« 8 » » امام ( ع ) با بيان اين ويژگى شنوندگان را تشويق كرده است كه بكوشند تا خود را جزء لشكريان پيروز خداوند قرار دهند ودر اين راه ثابت قدم باشند .
( 42823 - 42814 ) 3 - سومين ويژگى خداوند آن است كه مقام عظمت الهى بسيار بالاست ، خداوند در قرآن نيز مىفرمايد :
« وَأَنَّهُ تَعالى جَدُّ رَبِّنا مَا اتَّخَذَ صاحِبَةً وَلا وَلَداً
، « 9 » » با توجه به ويژگى قبل كه پيروزى لشكر الهى است ممكن است شبههاى به وجود آيد كه شايد خداوند نياز به چنين لشكرى دارد از اين رو اين خصوصيت ذكر شده است كه شأن ومقام پروردگار بالاتر از اين أمور ، مىباشد وسپس به امرى اشاره مىفرمايد كه در حقيقت علت وسبب وجوب حمد وثناى الهى
هامش
( 4 ) سوره روم ( 30 ) آية ( 17 ) ، يعنى : وستايش در آسمانها وزمين وهنگام شب وهنگام ظهر مخصوص اوست .
( 5 ) سوره فتح ( 48 ) آية ( 6 ) ، يعنى : براي خدا لشكرهايى در آسمانها وزمين مىباشد .
( 6 ) سوره توبه ( 9 ) قسمتى از آية ( 39 ) ، يعنى : وأو را به لشكرهايى كه شما آنان را نديدهايد مدد فرمود .
( 7 ) سوره صافات ( 37 ) آية ( 172 ) ، يعنى : بدرستى كه ارتش ما بطور حتم پيروز است .
( 8 ) سوره مائده ( 5 ) قسمتى از آية ( 55 ) ، يعنى : بدرستى كه حزب خداوند غالب است .
( 9 ) سوره جن ( 72 ) آية ( 3 ) ، يعنى : همانا بسيار بلند مرتبه است شأن واقتدار پروردگار ما وهرگز فرزند وهمسرى نگرفته است .