( 1216 ) 216 - از دعاهاى آن حضرت ( ع ) است :
اللَّهُمَّ صُنْ وَجْهِي بِالْيَسَارِ وَلَا تَبْذُلْ جَاهِيَ بِالْإِقْتَارِ - فَأَسْتَرْزِقَ طَالِبِي رِزْقِكَ وَأَسْتَعْطِفَ شِرَارَ خَلْقِكَ - وَأُبْتَلَى بِحَمْدِ مَنْ أَعْطَانِي وَأُفْتَتَنَ بِذَمِّ مَنْ مَنَعَنِي - وَأَنْتَ مِنْ وَرَاءِ ذَلِكَ كُلِّهِ وَلِيُّ الْإِعْطَاءِ وَالْمَنْعِ -
إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ *
( 53703 - 53663 )
[ لغات ]
( يسار ) : بىنيازى ( اقتار ) : تنگدستى ونيازمندى
[ ترجمه ]
« خدايا آبروى مرا با توانگرى نگه دار ، وموقعيت مرا به تنگدستى از بين مبر ، تا محتاج نشوم كه از روزى خواران تو ، درخواست روزى واز شريران خلق تو ، طلب عطوفت واحسان كنم وبه ستايش كسى كه به من بخشش كرده ونكوهش شخصي كه به من عطايى نداده است ، مبتلا نشوم ، وحال آن كه تو صاحب اختيار همهء اينها هستى ومنع وعطا در دست تواناى توست وتو ، بر هر چيز ، قادر وتوانايى . »
[ شرح ]
( 53666 - 53653 ) در اين فصل امام ( ع ) دعا كرده واز خداوند خواسته است كه أو را بىنياز كند واز تنگدستى ولوازم آن به وى پناه برده است ، غنا وبىنيازى مطلوب حضرت ، آن مقدارى از مال دنياست كه با قناعت وميانه روى نيازهاى ضروري أو را بر طرف كند ، نه اين كه بيشتر از حد نياز به دست آورد وبراي خود اندوخته