( 53652 - 53633 )
وما لعلىّ ولنعيم يفنى ولذّه لا تبقى ،
امام ( ع ) در عبارت ، با استفهام انكارى نكوهش خود را از نعمتها ولذتهاى دنياي فانى ابراز فرموده است كه بطور كلى حالت على با اين زرق وبرقها ناسازگار است وهرگز خوشگذرانى ، اين سراى را انتخاب نمىكند ، در آخر پس از بيان حال خود ، از تاريكى عقل وبىخردى كه نتيجهء آن دل خوش كردن به لذتهاى مادي وميل به پيروى از نفس سركش وهوسهاى دنياست ونيز از زشتى لغزش كه انحراف از راه خدا ودر نتيجة ، سقوط در درههاى هلاكت است ، به خدا پناه برده واز أو درخواست كرده كه وى را در دورى كردن از اين أمور كمك فرمايد . وتوفيق ومحفوظ ماندن از لغزش با خداست .