مدارج سطواته : راههاى خشم وغضب خدا يعنى گناهها وكارهاى خلاف كه سبب قهر وغضب أو مىشود ومنظور از تورّطت واقع شدن در درههاى هولناك معصيت است كه موجب هلاكت در آخرت مىباشد
( 53121 - 53101 )
فتداو . . . بيقظة ،
امام ( ع ) پس از بيان حال شخص گنهكار وغافل ومغرور ، به أو هشدار مىدهد كه اى انسان بكوش وهر چه زودتر اين بيماريهاى قلبي وخواب غفلتى را كه در پى سستى وبىاعتنايى به خدا وياد أو پيدا شده با تصميم راسخ بر أطاعت فرمان ومداومت ذكر أو معالجه ودرمان كن .
( 53197 - 53122 )
وتمثّل . . . يصرفها عنك ،
حضرت در اين جملهها نعمتهاى فراوان خداوند را كه به انسان عطا فرموده وأو در عوض به جاى شكر وسپاس با گناه ومعصيت كفران نعمت كرده است بازگو مىفرمايد ، تا مگر آدمي به خود آيد وبه ياد خدا افتد . به انسان دستور مىدهد كه در ذهنش تصور كند آن موقعى را كه أو در حال رو گرداندن از خدا وفرو رفتن در معصيت است ولى خداى كريم با أنواع نعمتها به أو رو آورده وبا كلام خود از زبان پيامبرانش أو را دعوت به عفو مىكند وبه فضل ورحمت خود آهنگ أو مىكند وأو را تحت پوشش وحمايت خويش قرار مىدهد ، وبا آن كه آدمي اين همه نعمتهاى فراوان را با نافرمانى ومعاصي الهى ناسپاسى مىكند اما پروردگار متعال فضل ورحمتش را از أو قطع نكرده وحتى أو را يك چشم بر هم زدن از لطفش خالى نگذاشته است ، بطورى كه هر لحظه يا نعمتي به أو عطا مىكند ، يا بديش را مىپوشاند ويا بلا وگرفتاريى را از وى بر طرف مىسازد . پس امام ( ع ) با اين هشدار بهترين آگاهى را به انسان داده است ، زيرا حضور اين نعمتها در ذهن أو ، در حالتي كه وى رو به گناه ومعصيت آورده است بهترين چيزى است كه أو را به خدايش علاقهمند مىكند ، دليل اين كه فرموده : تمثّل ( تصور كن ) آن است كه ، خود روى آوردن خدا بر بنده در ذهن نيست بلكه مفهوم وتصوير آن در ذهن موجود است .