پيامبر ( ص ) طريقه وسنت پيغمبر ( ص ) مىباشد وراه روشنى الهى ، كه امام سالك آن بوده است شريعت وديانت رسول گرامى اسلام است منظور از اين جمله امام ( ع ) « القطه لقطا » بررسى وتميز دادن راه حق از طريق ضلالت وگمراهى ، وسلوك بر مسير حقيقت مىباشد ، كه حضرت همواره مراقب آن بوده است .
امام ( ع ) فضيلت خود را با دستور به تبعيّت از أهل بيت وسمتگيرى در جهت آن رسول وپيروى از آن بزرگواران تكميل مىكند . دليل وجوب أطاعت از أهل بيت را سالك بودن آنها بر راه خدا ، وعدم انحراف از طريق حق ، دانسته است بدين توضيح كه أهل بيت مردم را دوباره به جاهليّت وگمراهى باز نمىگردانند . در اين كلام اشارهء ضمني به اين حقيقت است كه اگر مردم از غير أهل پيامبر تبعيّت كنند ، به دوران جاهليّت وضلالت باز خواهند گشت .
( 18926 - 18911 )
قوله عليه السلام : فان لبدوا :
اگر أهل بيت پيامبر از گرفتن خلافت منصرف بودند ودوست داشتند كه از توسّل بزور در قبضه كردن مقام خلافت خوددارى كرده ودر خانه بنشينند ، ويا اگر براي گرفتن خلافت از دست غاصبان بپا خاستند ( در هر دو حال ) از آنها پيروى كنيد . زيرا انزوا وسكون آنها از پذيرش خلافت براي مصلحتى است كه علم آن از ديگران مخفى است . واگر هم قيام كردند با آنها قيام كنيد وهمراه آنها باشيد .
سپس امام ( ع ) در همين راستا ، مردم را از سبقت گرفتن بر أهل البيت نهى مىكند ، زيرا جلو افتادن بر آل رسول نتيجهاش ضلالت وگمراهى است .
در انجام أمور مقدم شدن بر أهل البيت روا نيست ، زيرا لازمهء جلو افتادن بر دليل وراهنما ، گمراه شدن وراه نبردن به مقصد مىباشد .
همچنين پا پس كشيدن وعقب ماندن از آل رسول نتيجهاش هلاكت ونابودى است .
از أوامر وافعالى كه آل رسول دستور مىدهند ، نبايد عقب ماند ، يعنى