[ خطبه ] - ( 1091 ) 91
بخش أول خطبه كه در ستايش خداوند يكتا وأنبيا وأوليا ايراد فرموده است
فَتَبَارَكَ اللَّهُ الَّذِي لَا يَبْلُغُهُ بُعْدُ الْهِمَمِ - وَلَا يَنَالُهُ حَدْسُ الْفِطَنِ - الْأَوَّلُ الَّذِي لَا غَايَةَ لَهُ فَيَنْتَهِيَ - وَلَا آخِرَ لَهُ فَيَنْقَضِيَ ( 18301 - 18279 )
[ ترجمه ]
« بلند مرتبه است خداوندى كه انديشههاى دور پرواز ، عظمت ومرتبه بلند أو را در نيابند وزيركهاى هوشيار به درك مقام أو نرسند ( از رسيدن به كنه ذاتش عاجز ودرمانده باشند ) خداوند آن اوّلى است بي آغاز پس نهايتى ندارد تا در آن جا محدود شود وآخرى است بي پايان فرجامى ندارد تا سپرى شده از ميان برود . »
[ شرح ]
( 18290 - 18279 ) كلمه تبارك به دو معنى آمده است : بنا بر قولي تبارك از ريشهء بروك گرفته شده است كه به مفهوم در جايگاه واحدى مستقر شدن ودر آن ثبوت واستوارى يافتن به كار رفته است وبنا به روايت ديگر از بركت كه به معنى زيادى است مشتق شده است .
با توجه به معناى أول ، كلام امام ( ع ) به عظمت خداوند متعال به لحاظ دوام بقاء حق واستحقاق قدم وجود ذاتي واستمرار آن اشاره دارد كه ذات مقدس