باشد . ( يعنى عمرى كه وسيلهء سعادت أو بوده آن را در راه شقاوت خود صرف كرده باشد ) . از خداوند سبحان مىخواهم كه ما وشما را از كساني قرار دهد كه هيچ نعمتي أو را به طغيان ونافرمانى نيفكنده وهيچ فايده ونفعي أو را از طاعت پروردگار ، باز نداشته وپشيمانى واندوهى أو را بعد از مرگ در نيابد » .
[ شرح ]
( 10627 - 10618 ) خلاصهء موعظهء حضرت در اين خطبه ايجاد نفرت نسبت به دنيا وترغيب وتشويق نسبت به آخرت است همچنين تشويق به أموري كه سبب رسيدن به نعمتهاى آخرت مىشود وبرحذر داشتن از انجام اعمالي كه موجب بدبختى انسان در آخرت مىشوند .
( 10635 - 10628 )
سخن حضرت كه « فاتقو اللّه . . . »
تذكّر بر وجوب انجام اعمالي صالح ( كه بايد به كار گرفته شود ) وتشويق وتحريص بر كارهاى نيك است ؛ با اين بيان كه مرگ بر انسان سبقت گرفته ، وانتظار بسرعت رسيدن اجل نيز هست . پس همواره بايد مرگ را به خاطر داشت ، وهمين به خاطر داشتن مرگ از أموري است كه انسان را قويا به سوى خداوند جذب مىكند .
نسبت دادن مسابقه را به مرگ وپايان زندگى به لحاظ تشبيه كردن آن است به شخصي كه قرار مسابقه مىگذارد . زيرا فرا رسيدن مرگ كه ميان انسانها وانجام دادن كارهاى نيكشان فاصله ايجاد مىكند به مالي شباهت دارد كه قرار مسابقه بر سر آن بسته مىشود
( 10643 - 10636 )
حضرت فرموده است : وابتاعوا ما بقي إلى قوله عنكم ،
« خريدارى كنيد براي دنياي باقي خود . . . » كه اشاره به لزوم زهد در دنيا ، ودورى جستن از كالاهاى غير ماندگار آن دارد ؛ در نتيجة خريد متاعهاى آخرت ضروري مىنمايد . تاكنون بارها به اين حقيقت توجّه داشتهاى كه لفظ بيع در أموري كه پايدار نيست به كار مىرود وبه معناى فروختن واز دست دادن است ، ولفظ اشترى براي أمور پايدار . پس مشترى خريدارى مىكند چيزهايى را كه