( 1044 ) 44 - از خطبههاى آن حضرت ( ع ) است
الْحَمْدُ لِلَّهِ غَيْرَ مَقْنُوطٍ مِنْ رَحْمَتِهِ - وَلَا مَخْلُوٍّ مِنْ نِعْمَتِهِ - وَلَا مَأْيُوسٍ مِنْ مَغْفِرَتِهِ - وَلَا مُسْتَنْكَفٍ عَنْ عِبَادَتِهِ - الَّذِي لَا تَبْرَحُ مِنْهُ رَحْمَةٌ - وَلَا تُفْقَدُ لَهُ نِعْمَةٌ - وَالدُّنْيَا دَارٌ مُنِيَ لَهَا الْفَنَاءُ - وَلِأَهْلِهَا مِنْهَا الْجَلَاءُ - وَهِيَ حُلْوَةٌ خَضِرَةٌ - وَقَدْ عَجِلَتْ لِلطَّالِبِ - وَالْتَبَسَتْ بِقَلْبِ النَّاظِرِ - فَارْتَحِلُوا مِنْهَا بِأَحْسَنِ مَا بِحَضْرَتِكُمْ مِنَ الزَّادِ - وَلَا تَسْأَلُوا فِيهَا فَوْقَ الْكَفَافِ - وَلَا تَطْلُبُوا مِنْهَا أَكْثَرَ مِنَ الْبَلَاغِ ( 9179 - 9105 )
[ لغات ]
( قنوط ) : يأس ونااميدى .
( استنكاف ) : تكبر ورزيدن خوددارى كردن .
( منى لها ) : مقدّر شده است .
( جلاء ) : خارج شدن از وطن .
( التبست ) : آميخته شد ، مخلوط گرديد .
( كفاف ) : مقدار مالي كه انسان را از ديگران بىنياز كند .
( بلاغ ) : آنچه در مدت زندگى انسان به دست مىآورد .
[ ترجمه ]
« سپاس خداوندى را سزاست كه كسى از رحمتش مأيوس نيست ونعمتش همهء آفريدگان را فرا گرفته ؛ كسى از آمرزش وى نااميد نبوده وهيچ كس از پرستش أو سرپيچى ندارد ، زيرا همگان به اين حقيقت معترفند كه أو شايسته پرستش است