اسلامى نداشتند ، وصرفا به دليل خويشاوندى با عثمان بدون در نظرگيرى حرمت اسلامىشان منصوب شده بودند مانند وليد بن عقبهء فاسق ، كه در نهايت به شرابخوارى ومىگسارى شهرت يافت ، وسعيد بن عاص كه ، كارهاى زشتش موجب شد مردم كوفه بر أو بشورند ، اخراجش كنند .
وعبد اللّه بن أبي سرح ، ستمكار كه مردم مصر از ستمگرى وى بدادخواهى آمدند . اين همان عنصر پليدى است كه مسلمانها وى را متّهم به قتل محمد بن أبي بكر نمايندهء أمير المؤمنين ( ع ) كرده ، معتقد بودند كه در بارهء شهادت محمد بن أبي بكر نامهنگارى كرده است ؛ واز مكاتبات سرّى أو نارواى بدست آوردند ، وبه سبب جاسوسى وخيانت ، مردم از أو شكايت داشتند وسرانجام بر وى شوريده ومحاصرهاش كردند .
2 - بازگرداندن حكم بن أبي العاص از تبعيدگاه به مدينه . پيامبر ( ص ) وى را به دليل افسادش تبعيد كرده بود . أبو بكر وعمر نيز أو را از تبعيد برنگردانده بودند . عثمان با سنت پيامبر ( ص ) ورفتار شيخين مخالفت وبىهيچ دليلي اقدام ببازگشت أبى العاص از تبعيد كرد .
3 - أموال فراوانى از بيت المال مسلمانها را ، به أقوام وخويشانش بخشيد ، بدون آنكه استحقاقى داشته باشند ؛ از جمله به چهار نفر از قريش كه با دختران عثمان ازدواج كرده بودند ، چهارصد هزار دينار داد ، وبه مروان حكم نيز چهارصد هزار دينار بخشيد . وبروايتى يك پنجم بيت المال آفريقا را به مروان داد .
واين خلاف سنّت رسول خدا ( ص ) وروش خلفاى قبل از وى بود .
4 - قانون قرقگاه يا « حمى » « 3 » را كه رسم جاهليت بود زنده كرد . با وجودي
هامش
( 3 ) در جاهليت هرگاه چراگاهى را پيدا مىكردند تا هر كجا كه صداى سگشان مىرسيد بخود اختصاص داده ، وآن را حمى مىگفتند . پيامبر اين قانون را لغو كرده ، فرمود به مسلمانها در آب وعلف وانرژى يا آتش شريكند »