بنا بر تفسير مذكور ، حفظ ظاهر الفاظ آيه رعايت نمىگردد .
( و ممّا يدلّ على ظهور الآية فى وجوب التفقّه . . . ج ص 128 ، س 6 ق ص 79 ، س 8 )
مرحوم شيخ جهت اثبات اينكه آيه نفر در وجوب تفقه و انذار ، ظهور دارد 6 تا روايت ذكر مىفرمايد كه در اين روايات امام ( ع ) جهت اثبات وجوب تفقّه به آيه مورد بحث استشهاد نموده است و اينك روايات را با ترجمه فارسى آنها و ذكر آدرس آنها مورد توجّه قرار مىدهيم و استخراج شاهد بحث را از آنها به انديشه و تفكر شما خوانندگان واگذار مىنمائيم .
روايت اوّل : وسائل الشيعة ج 18 ، ص 69 ( عن فضل بن شاذان فى علله عن الرضا ( ع ) فى حديث قال : ( انما امروا بالحجّ لعلّة الوفادة الى اللّه و طلب الزّيادة و الخروج عن كل ما اقترف العبد - لى الى ان قال و لاجل ما فيه من التفقّه و نقل اخبار الائمة عليهم السلام الى كلّ صفح و ناحية كما قال اللّه عزّ و جلّ :
فَلَوْ لا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طائِفَةٌ ،
الآية . ) « همانا امر شدهاند ( مسلمين ) به حج بخاطر وفادة ( وارد شدن ) بسوى خداوند و به جهت بدست آوردن مال و روزى ( از راه تجارت ) و به جهت خارج شدن ( پاك شدن ) از گناهانى كه هر عبد انجام داده است . تا اينكه فرمود : و بخاطر آنچه كه در حج است از آگاهى ( و ياد گرفتن مسائل دينى ) و نقل اخبار ائمه عليهم السلام . . . » به تمام بخشها و ناحيهها ( به تمام بلاد ) چنانچه خداوند فرمود : چرا از هر گروه از مؤمنين دستهاى سفر نكنند . . . .
روايت دوّم : در مقدمه معالم نقل شده و در كتاب كافى ج 1 ص 36 مترجم روايت 6 مذكور است ( من رواية على بن حمزة قال : سمعت ابا عبد اللّه عليه السلام يقول تفقهوا فى الدين فان من لم يتفقه منكم فى الدّين فهو أعرابى انّ اللّه عزّ و جلّ يقول :
لِيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ وَ لِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ