نظم ياد شده نويسندگان به رساندن مقاصد نوشتارى خود مطمئن هستند و خوانندگان نيز به دريافت درست مقاصد نويسندگان اعتماد دارند .
* مجموعه سوم : ويژگيهاى روابط و كنشها و واكنشهاى ناهمزمان گفتارى و نوشتارى :
پديدههاى رفتارى در زمينهء كنشها و واكنشهاى ناهمزمان گفتارى و نوشتارى در جوامع عقلائى نشاندهندهء آن است كه در روابط تفهيم تفاهم يا به عبارتى : كنشها و واكنشهاى گفتارى و نوشتارى در جوامع عقلائى فرقى ميان كنشها و واكنشهاى همزمان و نا همزمان وجود ندارد ، و همان قواعد و ضوابط دلالتى را كه جوامع عقلائى بر كنشها و واكنشهاى همزمان گفتارى و نوشتارى حاكم ميدانند ، بر كنشها و واكنشهاى ناهمزمان گفتارى و نوشتارى نيز حاكم ميدانند ، و مسئوليتها و حقوق ناشى از اين ضوابط دلالتى ( دلالتهاى زنجيرهاى ) را بر رفتارهاى نوشتارى و گفتارى ناهمزمان نيز بار ميكنند .
در جوامع عقلايى اسناد علمى و حقوقى و نيز ادبى و هنرى مربوط به صدها سال پيش را در چارچوب همين ضوابط و قواعد دلالتى ميخوانند و ميفهمند و آثار مترتب بر معنا بين آن اسناد را در چارچوب همين قواعد باور ميكنند . خصوصيات مربوط به تفهيم و تفاهم ميان نسلهاى پيشين با نسلهاى پسين را ميتوان در دو پديده ذيل خلاصه كرد :
1 ) خالقان آثار علمى و هنرى و ادبى و حقوقى ، نسلهاى پسين را با همان قواعد و ضوابط دلالتى - زنجيرهء دلالتى - كه با معاصرين خود سخن ميگويند مورد خطاب قرار ميدهند و هيچگاه براى رساندن پيامها و مقاصد خويش به نسلهاى آينده از زبان ديگر يا قواعد و اصول ويژه ديگرى بهره نگرفته و نميگيرند ؛
2 ) نسلهاى دور از زمان خالقان آثار علمى و حقوقى و ادبى با بهرهگيرى از همين ضوابط دلالتى متعارف به مقاصد نسلهاى پيشين پى برده و مىبرند ، و به دريافت صحيح مقاصد نسلهاى پيشين از طريق آثار گفتارى و نوشتارى در چارچوب همان ضوابط دلالتى مذكور اطمينان خاطر دارند .
اكنون با آنكه بيش از هزار سال از تاريخ تدوين شاهنامهء فردوسى ميگذرد هيچ فارسزبانى ترديد به خود راه نميدهد كه ميتواند با بهرهگيرى از همين قواعد دلالتى كه سخن معاصران خود را ميفهمد ، اشعار فردوسى را بخواند و بفهمد ، و مسئوليتهاى