ورود حسين عليه السّلام به مكّه و پاسخ او به نصايح سران قوم
راويان حديث نقل كردهاند : پس از گفتگوى وليد و مروان با امام حسين عليه السّلام ، فرداى آن شب [ كه روز 27 رجب سال 60 هجرى بود ] حسين عليه السّلام با همراهان خود به سوى مكّه حركت نمودند ، و در روز سوّم شعبان سال 60 هجرى به مكّه رسيدند . « 1 » امام حسين عليه السّلام بقيهء ماه شعبان ، و ماه رمضان و شوّال و ذى قعده و تا هشتم ذى حجّه ( چهار ماه و پنج روز ) در مكّه ماندند در اين هنگام ( در ميان افراد گوناگونى كه با امام حسين عليه السّلام ملاقات كرده و گفتگو مىكردند ) عبد اللَّه بن عبّاس رضوان خدا بر او ( پسر عموى پيامبر صلى اللَّه عليه و آله و سلم و على عليه السّلام ) و عبد اللَّه بن زبير ، نزد امام حسين عليه السّلام آمدند و از آن حضرت خواستند ( كه از سفر به عراق ) خوددارى كند .
امام حسين عليه السّلام فرمود : « رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم مرا به اين كار امر فرموده است ، و من آن را انجام خواهم داد » عبد اللَّه بن عبّاس از نزد امام حسين عليه السّلام خارج شد ، در حالى كه از روى دلسوزى نسبت به امام صدا مىزد : « وا حسيناه ! ، آه ! حسين جان . » سپس عبد اللَّه بن عمر به محضر امام حسين عليه السّلام آمد ، و به امام عليه السّلام عرض كرد : با سران گمراه ، صلح كند و خود را از جنگ و خونريزى دور نگه دارد ، امام حسين عليه السّلام به او فرمود :
« اى ابو عبد الرّحمن ! آيا توجّه ندارى كه دنيا در نزد خدا به قدرى
هامش
( 1 ) . ولى شيخ مفيد ( وفات يافته سال 413 هجرى ) در كتاب ارشاد خود مىنويسد : امام حسين ( ع ) و همراهان شبانه ، كه شب يك شنبه 28 رجب بود ، از مدينه حركت كردند و شب جمعه سوم شعبان ، به مكّه رسيدند ( ترجمهء ارشاد مفيد ، ج 2 ، ص 31 - 34 ) ( مترجم ) .