به پاداش عظيمى كه عوض شهادت حسين عليه السّلام به او داده خواهد شد با خبر كردند ، و تربت قبر امام حسين عليه السّلام را به رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم نشان دادند . پيامبر صلى اللَّه عليه و آله و سلم در اين هنگام چنين نفرين كرد :
اللّهمّ اخذل من خذله ، و اقتل من قتله ، و لا تمتّعه بما طلبه
، خدايا ! خوار گردان كسى را كه حسين عليه السّلام را خوار كند ، و قاتلش را بكش ، و او را به مقصودش نرسان .
سفر غم انگيز رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم و دو خطبهء كوتاه او
هنگامى كه امام حسين عليه السّلام دو ساله شد ، براى رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم مسافرتى پيش آمد ، ناگهان در يكى از رهگذرها ايستاد و در حالى كه اشك از چشمانش سرازير مىشد گفت : «
إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ
» « 1 » يكى از حاضران از علّت ناراحتى پيامبر صلى اللَّه عليه و آله و سلم پرسيد ، آن حضرت فرمود : « اين جبرئيل است كه از زمينى كه در كنار فرات به نام كربلا است به من خبر مىدهد كه فرزندم حسين عليه السّلام در آن كشته مىگردد . » شخصى پرسيد : اى رسول خدا ! چه كسى آن حضرت را مىكشد ؟
فرمود : « مردى كه نامش يزيد است ، گويى به قتلگاه و مرقد حسين مىنگرم . » پيامبر صلى اللَّه عليه و آله و سلم به سفر خود ادامه داد و پس از مدّتى غمگين بازگشت ، مردم در مسجد اجتماع كردند ، پيامبر صلى اللَّه عليه و آله و سلم بر فراز منبر رفت ، در حالى كه حسن و حسين عليهما السّلام در پيش رويش بودند ، خطبه خواند ، پس از خطبه ، دست راستش را بر سر حسن عليه السّلام و دست چپش
هامش
( 1 ) . اين آيه به آيهء استرجاع معروف است ( و قسمتى از آيهء 156 بقره مىباشد ) و هنگام مصيبت براى تسلّى خاطر ، خوانده مىشود . ( مترجم ) .