تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اللهوف على قتلى الطفوف (غم نامه كربلا) (فارسى) — صفحة 34

مساهمون:

ص٣٤

ناسپاسى و گستاخى به پيشگاه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم

به راستى آن حق ناشناسان فرومايه چگونه روا داشتند كه به همين زودى در برابر نيكىهاى پدر حسين عليه السّلام ( رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم ) آن گونه ناسپاسى و حق‌كشى كنند ، و با شكنجه‌اى كه به ميوهء دل آن حضرت دادند ، زندگى آن بزرگواران را تلخ نمايند ، و قدر او را با ريختن خون فرزندانش ناچيز بشمرند ، پس در برابر آن همه سفارشى كه آن حضرت در مورد فرزندانش نمود ، آنها هنگام ملاقات با رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم و در برابر سؤال و بازخواست او ، چه جواب مىدهند ؟ به راستى كه آن ظالمان بنايى را كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم ساخته بود ، ويران كردند ، و فرياد مصيبت اسلام ، بلند شد . پناه به خدا از دلى كه با ياد اين حوادث جانكاه ، نشكافت ، شگفتا از غفلت مردم ! ، مسلمانان و مؤمنان با چه عذرى ، به انواع عزادارى و تشكيل مجالس سوگوارى اقدام نمىكنند ؟ ! آيا نمىدانند كه در مورد كشتهء منسوب به رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم هنوز انتقام گرفته نشده ، با اينكه دلش از بار غم ، سخت آزرده شده و پيكر عزيزش در صحراى كربلا افتاده ، و فرشتگان به رسول خدا براى اين مصيبت بزرگ تسليت گويند ، و پيامبران شريك آن حضرت در اين غمها و مصائب هستند .

پاداش عظيم سوگوارى و گريه براى عزاى امام حسين عليه السّلام

اى كسانى كه به خاتم پيامبران حضرت محمّد صلى اللَّه عليه و آله و سلم وفادار هستيد ، چرا در گريه كردن براى مصائب حسين عليه السّلام و عزيزانش ، با رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم همدردى و همنوايى نمىكنيد ، اى دوست فرزند زهرا عليها السّلام تو را به خدا براى آنان كه پيكر به خون تپيده‌شان بر روى خاك كربلا