امام سجّاد عليه السّلام فرمود : « امّا مال تو را كه نمىخواهم و نزد خودت انباشته باشد ، بلكه آنچه كه از ما گرفته شده آنها را مىخواهم ، زيرا در ميان آنها لباس دست بافت حضرت فاطمه عليها السلام دختر محمّد صلى اللَّه عليه و آله و سلم و روسرى و گردنبند و پيراهن او قرار دارد .
يزيد امر كرد همهء آنچه را گرفته بودند به امام سجّاد عليه السّلام بازگرداندند ، به اضافه دويست دينار به امام سجّاد عليه السّلام داد ، امام عليه السّلام آن دويست دينار را گرفت و بين نيازمندان و تهيدستان تقسيم نمود .
سپس دستور داد اسيران و بستگان حسين عليه السّلام را به وطنشان مدينهء رسول صلى اللَّه عليه و آله و سلم بازگردانند .
و در مورد سر مقدّس امام حسين عليه السّلام روايت شده كه به كربلا بازگردانده شد و در كنار پيكر مقدّس امام حسين عليه السّلام دفن گرديد ، و عمل شيعهء اماميّه نيز بر همين اساس است . « 1 » در اينجا امور گوناگونى وجود دارد كه براى حفظ اختصار در اين كتاب كه شرط كرده بوديم ، ذكر آن امور را ترك نموديم .
اهل بيت عليهم السّلام در كربلا
راوى مىگويد : هنگامى كه اهل بيت و بستگان امام حسين عليه السّلام از شام به سوى مدينه رهسپار شدند ، در مسير راه به سرزمين عراق رسيدند ، به راهنماى كاروان گفتند : ما را از راه كربلا حركت بده ، ( او آنها را از راه كربلا حركت داد ) وقتى كه به قتلگاه رسيدند ، جابر بن عبد اللّه
هامش
( 1 ) . بنا بر اين هر سه پيشنهاد امام سجّاد ( ع ) برآورده شده است و مطابق بعضى روايات الحاق سر به بدن در كربلا ، توسّط امام سجّاد ( ع ) انجام شد . ( نفس المهموم ، ص 262 ) ( مترجم ) .