جعل علمه عندنا ، و فهمه لدينا فنحن عيبة علمه ، و وعاء فهمه و حكمته ، و حجّته على اهل الارض في بلاده لعباده ، اكرمنا اللَّه بكرامته و فضّلنا بنبيّه محمّد صلى اللَّه عليه و آله و سلم
عَلى كَثِيرٍ مِمَّنْ
خلق تفضيلا بيّنا .
فكذّبتمونا و كفّرتمونا ، و رأيتم قتالنا حلالا ، و اموالنا نهبا ، كأنّنا اولاد ترك او كابل ، كما قتلتم جدّنا بالامس ، و سيوفكم تقطر من دمائنا اهل البيت ، لحقد متقدّم ، قرّت لذلك عيونكم ، و فرحت قلوبكم ،
افْتِراءً عَلَى اللَّهِ
و مكرا مكرتم
وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماكِرِينَ
، اما بعد : اى مردم كوفه ! اى اهل حيله و نيرنگ و بىوفا و خودخواه ، ما خانوادهاى هستيم كه خداوند ما را به شما و شما را به ما آزمايش فرمود . ما از آزمايش به طور نيك بيرون آمديم ، خداوند علمش را در نزد ما قرار داد و ما را داراى فهم و دريافت كرد ، ما كانون علم خدا و مركز فهم و حكمت او ، و حجّت او بر اهل زمين در شهرهايش براى بندگانش هستيم ، خداوند ما را به كرامتش ، كرامت داد ، و به وجود پيامبرش حضرت محمد صلى اللَّه عليه و آله و سلم بر بسيارى از مخلوقاتش برترى بخشيد ، ولى شما ما را دروغگو دانستيد ، و در مورد ما ناسپاسى نموديد ، كشتن ما را حلال دانسته ، و اموال ما را به يغما برديد ، گويى ما از فرزندان ترك و كابل بوديم ، چنان كه ديروز جدّ ما ( حضرت على عليه السّلام ) را كشتيد ، و خون ما از شمشيرهاى شما بر اثر كينههاى گذشته مىچكد ، چشم شما به اين گونه اعمال ناروا روشن شد ، و دلتان شاد گشت ، با اين دروغى كه بر خدا بستيد ، و نيرنگى كه با خدا كرديد ، ولى خدا بهترين مكركنندهها است .
فلا تدعونّكم انفسكم الى الجذل بما اصبتم من دمائنا ، و نالت ايديكم من اموالنا ، فانّ ما اصابنا من المصائب الجليلة و