و لا عذل عاذل ، هديته يا ربّ للاسلام صغيرا ، و حمدت مناقبه كبيرا ، و لم يزل ناصحا لك و لرسولك صلواتك عليه و آله حتّى قبضته اليك زاهدا في الدّنيا غير حريص عليها ، راغبا في الآخرة مجاهدا لك في سبيلك ، رضيته فاخترته و هديته الى صراط مستقيم ، خدايا ! به تو پناه مىآورم از اينكه دروغ بر تو بندم ، و بر خلاف آنچه بر رسول خود فرستادهاى سخنى گويم ، رسول تو پيمانها ( ى محكم ) براى وصىّ خود على بن ابى طالب عليه السّلام از مردم گرفت ، ولى آنها حقّش را غصب كردند ، و او را بىگناه كشتند - همان گونه كه فرزندش ديروز ( روز عاشورا ) - در خانهاى از خانههاى خدا ( كربلا ) در نزد گروهى كه مسلمان زبانى بودند كشته شد .
اى خاك بر سرشان ! كه نه در زندگى او ( فرزند على عليه السّلام ) ستمى را دفع كردند ، و نه به هنگام مرگش او را يارى نمودند ، تا آنكه روحش را قبض كردى در حالى كه طينتى پاك ، و طبيعتى پسنديده ، فضايلى معروف همگان ، و عقائدى نيك كه نزد همه مشهور بود داشت ، خدايا ! او در راه تو از سرزنش ملامتگران نهراسيد ، و از نكوهش كسى باك نداشت .
پروردگارا ! تو فرزند على عليه السّلام [ حسين عليه السّلام ] را از خردسالى به اسلام هدايت فرمودى ، و در بزرگى ، خصال اخلاقى او را ستودى ، او پيوسته به وظيفهء خيرخواهى نسبت به تو و پيامبرت ( صلوات تو بر او و بر آلش ) اقدام مىكرد ، تا آنكه او را به سوى خود بردى ، در حالى كه حرص و دلبستگى به دنيا نداشت ، و شيفتهء آخرت بود ، براى رضاى تو در راه تو جهاد و كوشش نمود ، او را پسنديدى و برگزيدى و او را به سوى صراط مستقيم هدايت فرمودى .
امّا بعد : يا اهل الكوفة ، يا اهل المكر و الغدر و الخيلاء ، فانّا اهل بيت ابتلانا اللَّه بكم و ابتلاكم بنا فجعل بلاءنا حسنا ، و
اللهوف على قتلى الطفوف (غم نامه كربلا) (فارسى) — صفحة 171
مساهمون: محمدى اشتهاردى
ص١٧١