محرّم سال 589 ه . ق در شهر حلّه چشم به جهان گشود ، چند سال در همان جا بود ، سپس 25 سال در عصر حكومت بنى عبّاس در بغداد سكونت نمود ، و بعد به حلّه بازگشت و از آنجا به نجف اشرف رفت و سه سال در نجف اشرف ، سپس سه سال در كربلا و سه سال در شهر كاظمين زيست ، سپس به سامرّا رفت و پس از سه سال سكونت در آنجا ، به بغداد بازگشت ، قبل از آنكه دولت مغول بر اوضاع مسلّط شود ، مستنصر ( سى و ششمين خليفهء عبّاسى ) هر چه به او اصرار كرد كه نقابت ( و رياست ) طالبيّين و سادات عراق را بر عهده گيرد ، نپذيرفت ، ولى پس از برقرارى حكومت مغول ، با تقاضاى هلاكوخان در سال 661 ه . ق ، به خاطر مصالحى كه تشخيص مىداد ، عهدهءدار نقابت طالبيّين و سادات عراق گرديد ، و اين نقابت ، سه سال و يازده ماه به طول انجاميد . » « 1 »
سيّد بن طاوس بزرگمرد فضيلت
اين عالم ربّانى به راستى از نظر علم و عمل ، ممتاز بود ، و در سير و سلوك و كمالات معنوى ، در سطح بسيار عالى مىدرخشيد ، علماى بزرگ او را با عاليترين مضامين ستودهاند ، علّامهء حلّى ( وفات يافته سال 726 ه . ق كه از شاگردان برجستهء سيّد بن طاوس بود ) گويد :
« سيّد بن طاوس پارساى وارسته ، و عابد پاكروش بود در حدّى كه داراى كرامات بود ، كه بعضى از آنها را براى من نقل كردهاند ، و بعضى را پدرم روايت نمود . » « 2 »
هامش
( 1 ) . همان مدرك .
( 2 ) . مستدرك الوسائل ، ج 3 ، ص 467 - بحار ، ج 1 ، ص 144