الا ساء ما تزرون ، و بعدا لكم و سحقا ، فلقد خاب السّعى و تبّت الايدى ، و خسرت الصّفقة و بؤتم
بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَ ضُرِبَتْ
عليكم الذّلّة و المسكنة .
ويلكم يا اهل الكوفة أ تدرون اىّ كبد لرسول اللَّه فريتم ، و اىّ كريمة له ابرزتم ، و اىّ دم له سفكتم ، و اىّ حرمة له انتهكتم ، و لقد جئتم بها صلعاء عنقاء سواء فقماء [ و في بعضها : خرقاء شوهاء ] كطلاع الارض ، او ملاء السّماء ، افعجبتم ان تمطر السّماء دما ، و
لَعَذابُ الْآخِرَةِ أَخْزى
، و انتم لا تنصرون و لا يستخفنّكم المهل ، فانّه لا يحفزه البدار ، و لا يخاف فوت الثّار ، و انّ ربّكم لبالمرصاد ، حمد و سپاس مخصوص خدا است ، و درود بر پدرم محمّد صلى اللَّه عليه و آله و سلم و فرزندان پاك و برگزيدهء او باد . امّا بعد : اى مردم كوفه ! اى نيرنگبازان ، بىوفايان و پراكندگان ! آيا به حال ما گريه مىكنيد ، اشكتان خشك مباد ، و نالهء شما فرو ننشيند ، مثل شما مثل آن زنى است كه رشتههاى خود را پس از تابيدن باز مىكرد ، چه فضيلتى در شما هست ؟ لاف و گزاف ، آلودگى و سينههاى پركينه ، در ظاهر همانند كنيز چاپلوس ، و در باطن همانند دشمنان سخنچين ، يا مانند سبزىها هستيد كه در لجنزارها روييده ، و يا نقرهاى كه با آن قبر مرده را بيارايند ، بدانيد كه براى آخرت خود كردار زشتى از پيش فرستاديد كه به خشم خداوند گرفتار ، و در عذاب جاويد خواهيد ماند .
آيا گريه مىكنيد ؟ و فرياد گريه سر مىدهيد ؟ آرى به خدا سوگند بايد زياد بگرييد و كمتر بخنديد ، كه دامن خود را به عار و ننگآلوده نمودهايد كه هرگز نمىتوانيد آن را بشوييد ؟ خون سرور جوانان اهل بهشت و پناه نيكان شما و گريزگاه پيش آمدهاى ناگوار شما ، و جايگاه رفيع حجّت شما و بزرگ و رهبر قوانين شما را ريختهاند .