تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اللهوف على قتلى الطفوف (غم نامه كربلا) (فارسى) — صفحة 153

مساهمون:

ص١٥٣
خداوند چيزى از رحم را در دل هيچ يك از آنها قرار نداده است ، سرش را در حالى كه با آنها سخن مىگفت ، از بدنش جدا ساختند ، از بىرحمى و سنگدلى آنها تعجّب كردم و به آنها گفتم : از اين پس هرگز در امرى با شما همكارى نخواهم كرد .

غارت وسائل امام حسين عليه السّلام

پس از شهادت امام حسين عليه السّلام دشمنان غارتگر براى تاراج آنچه در خيمه‌ها است هجوم آوردند ، نخست به سراغ حسين عليه السّلام آمدند ، اسحاق بن حوبه حضرمى ، پيراهن آن حضرت را غارت كرد ، آن را پوشيد ، به بيمارى پيسى مبتلا شد و موهاى بدنش ريخت . روايت شده در پيراهن آن حضرت صد و ده و اندى پارگى بر اثر اصابت تير و شمشير و نيزه وجود داشت . امام صادق عليه السّلام فرمود : « در بدن حسين عليه السّلام سى و سه جاى اصابت نيزه ، و جاى سه و چهار ضربت شمشير بود . » بحر بن كعب تيمى شلوار آن حضرت را به يغما برد ، روايت شده او زمين گير شد ، و هر دو پايش بىحركت ماند . اخنس بن مرثد حضرمى ، عمامهء آن حضرت را ربود ، به گفته بعضى جابر بن يزيد اودى ( لعنه الله ) عمامه آن حضرت را ربود ، و آن را بر سرش گذاشت و ديوانه شد . اسود بن خالد ، نعلين آن حضرت را ربود . بجدل بن سليم كلبى انگشترى امام حسين عليه السّلام را ربود ، و در انگشت خود كرد ، انگشتش قطع شد و با همان انگشتر جدا گرديد . وقتى كه مختار روى كار آمد ، او را دستگير كرد و دست و پاهايش را
اللهوف على قتلى الطفوف (غم نامه كربلا) (فارسى) — صفحة 153 | محمدى اشتهاردى / السيد ابن طاووس