و خويشان مرا كشتيد ، و از آنها همين كودك باقى ماند ، كه از شدّت تشنگى ، دهان را باز و بسته مىكند ، او را با اندكى آب ، سيراب كنيد .
هنوز گفتارش تمام نشده بود كه يكى از دشمنانش او را هدف تير قرار داده ، به طورى كه آن تير سرش را از بدنش جدا نمود ، در اين هنگام امام حسين عليه السّلام دشمنان را به مجازاتهاى سخت الهى به همان گونه كه بعدا مختار و غير او با آنها رفتار نمود ، نفرين كرد .
جانبازى و شهادت حضرت عبّاس عليه السّلام
روايتكننده گويد : تشنگى حسين عليه السّلام شديد و طاقت فرسا شد ، آن حضرت همراه برادرش عبّاس عليه السّلام بر فراز تپّهء مشرف بر آب فرات رفتند « 1 » كه وارد آب فرات شوند ، عبّاس عليه السّلام جلوتر حركت مىكرد ، سپاهيان عمر سعد جلو آنها را گرفتند و درگيرى شديدى رخ داد ، مردى از بنى دارم ، حسين عليه السّلام را هدف تير قرار داد ، تير به زير چانهء آن حضرت اصابت كرد ، حسين عليه السّلام آن تير را بيرون كشيد ، دستهايش را زير گلو گرفت ، كفهاى دستش پر از خون شد ، سپس آن را به طرف آسمان پاشيد و عرض كرد :
اللّهمّ انّى اشكوا اليك ما يفعل بابن بنت نبيّك
، خدايا ! شكايت آنچه را با پسر دختر پيامبرت انجام شود به درگاه تو مىآورم .
در اين درگيرى ، عبّاس عليه السّلام را از حسين جدا نمودند ، و از هر طرف به عبّاس عليه السّلام حمله كردند تا او را كشتند « 2 » حسين عليه السّلام در سوگ شهادت
هامش
( 1 ) . در متن چنين تعبير شده : « و ركب المسناة » يعنى بر آن تودهء خاك كه براى جلوگيرى از آب بود بالا رفت ، بعضى « مسناة » را نام اسبى دانستهاند كه امام حسين عليه السّلام بر آن سوار بود . ( مترجم ) .
( 2 ) . قاتلان او دو نفر به نامهاى : زيد بن ورقاء حنفى ، و حكيم بن طفيل سنبسى بودند .