سپس فرمود : « اينجا محل اندوه و بلا است ، فرود آييد . »
انزلوا هاهنا و اللَّه محطّ رحالنا و مسفك دمائنا ، هاهنا و اللَّه مخطّ قبورنا ، و هاهنا و اللَّه سبى حريمنا بهذا حدّثنى جدّى
، در همين جا فرود آييد ، سوگند به خدا همين جا جاى پياده شدن ما و محل ريختن خون ما و محل قبرهاى ما است . سوگند به خدا در همين جا اهل بيت من به اسيرى برده شوند . جدّم رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم به من چنين خبر داده است .
همهء همراهان امام حسين عليه السّلام در همان جا فرود آمدند ، حرّ و لشكرش در ناحيهاى از آن سرزمين توقّف نمودند .
اشعار بىوفايى دنيا و گريهء جانسوز زينب عليه السّلام
امام حسين عليه السّلام در گوشهاى نشست به اصلاح شمشيرش پرداخت و در اين وقت اين اشعار را خواند :
يا دهر افّ لك من خليل * كم لك بالاشراق و الاصيل
من طالب و صاحب قتيل * و الدّهر لا يقنع بالبديل
و انّما الامر الى الجليل * و كلّ حىّ سالك سبيل
ما اقرب الوعد الى الرّحيل * الى جنان و الى مقيل
« اى روزگار ! اف بر دوستى تو ، چقدر در شب و روز ، دوستان و هواخواهان را كشتى ، و بين دوستان جدايى افكندى ، و در عين حال روزگار به افراد جايگزين آنها قناعت نكند ، به هر حال امور به سوى خداى بزرگ بازگردد ، و هر زنده سرانجام اين راه را مىپيمايد ، زمان كوچيدن از دنيا چقدر نزديك شده كه به سوى بهشت و يا به سوى غير بهشت است . » حضرت زينب عليهما السّلام وقتى كه اين اشعار را از برادر شنيد ، عرض كرد :