65 - باب جواز دعاى عطسه براى ذمّى و دعا براى هدايت وى
1 - « 1 » ابن ابى نجران از بعضى از دوستانش نقل كرده است كه : مردى مسيحى در نزد امام صادق ( ع ) عطسه كرد ، مردم به او گفتند « هداك اللَّه » خدا تو را هدايت كند ، امام فرمود :
« يرحمك اللَّه »
خدا تو را بيامرزد ، اصحاب گفتند : او مسيحى است ، امام پاسخ داد : تا خدا او را نيامرزد هدايت نمىكند .
66 - اگر گفتارى با عطسه مقارن باشد جايز است آن عطسه را دليل بر راستى سخن گوينده دانست
1 - « 2 » امام صادق ( ع ) از پيامبر ( ص ) نقل فرموده است : عطسه دليل بر راستى گفتار گوينده است .
2 - « 3 » و نيز آن حضرت از پيامبر ( ص ) نقل فرموده است : اگر كسى سخن بگويد و در همان حال فردى عطسه بزند گواه بر درستى گفتار اوست .
67 - باب استحباب احترام و بزرگداشت شخص مسنّ مؤمن
1 - « 4 » عبد اللَّه بن سنان گويد : امام جعفر صادق ( ع ) به من فرمود : تجليل از پير مرد تجليل از خداى عزّ و جلّ است .
هامش
( 1 ) ( باب 65 : ) اصول كافى ، ص 618 ( العطاس ) .
( 2 ) ( باب 66 : ) اصول كافى ( العطاس ) .
( 3 ) اصول كافى ( العطاس ) .
( 4 ) ( باب 67 : ) اصول كافى ، ص 619 ( وجوب اجلال ذى الشّيبة المسلم ) .