تخطي إلى المحتوى الرئيسي

آداب معاشرت از ديدگاه معصومان ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 33

مساهمون:

ص٣٣
اللَّه ، و الحمد للَّه ، و لا إله الّا اللَّه ، و اللَّه اكبر » نيست ، بلكه وقتى در معرض كار حرام قرار گيرد از خدا بترسد و مرتكب آن نشود . 5 - « 5 » ابن اعين گويد : از امام صادق ( ع ) در بارهء حقّ مسلمان نسبت به برادر مسلمانش سؤال كردم ، امام پاسخ نداد ، چون خواستم با حضرت خداحافظى كنم عرض كردم : به من پاسخ نداديد ، فرمود : اگر پاسخ بدهم ( و شما بدان عمل نكنيد ) مىترسم كافر شويد ، مسلما از مهمترين چيزهايى كه خدا بر بندگانش واجب كرده سه چيز است : 1 - رعايت عدالت در بارهء ديگران و آنچه را براى خود نمىپسندد براى برادر مؤمنش نيز روا ندارد . 2 - كمك مالى به برادران مؤمن براى خدا . 3 - به ياد خدا بودن در هر حال و ياد خدا تنها به گفتن « سبحان اللَّه و الحمد للَّه » نيست ، بلكه عبارت است از ترك آنچه خدا حرام كرده است .

15 - باب كراهت دوستى با بد كار و نادان و دروغگو

1 - « 1 » امام صادق ( ع ) فرمود : امير المؤمنين ( ع ) وقتى به منبر مىرفت مىفرمود : شايسته است مسلمان از دوستى با سه گروه اجتناب كند : از بىحياى تبهكار ، نادان ، و دروغگو . امّا بىحياى تبهكار كارش را برايت خوب جلوه مىدهد و دوست دارد تو مانند او باشى ، و در امر دين و آخرت به تو كمك نمىكند ، و نزديك شدن به او ستم و باعث سختدلى ، و رفت و آمد با او براى تو مايهء بىآبرويى است . امّا نادان ، اميد خيرى از او برايت نيست و ضررى از تو دفع نمىكند اگر چه خودش را به زحمت افكند ، و چه بسا كه بخواهد به تو سود برساند ولى زيان
هامش
( 5 ) مصادقة الاخوان ، ص 12 . ( 1 ) ( باب 15 ) : اصول كافى ، ص 480 ( مجالسة اهل المعاصى ) و ص 610 . ( من تكره مجالسته ) ؛ مصادقة الاخوان ، ص 52 .
آداب معاشرت از ديدگاه معصومان ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 33 | الحر العاملي / محمدعلى فارابى / عباس على كمر