و يك شيشه خون به او مىدهند و مىگويند اين سهم تو از خون فلانى است ، مىگويد پروردگارا تو مىدانى كه من خونى نريختهام و مرا خودت قبض روح كردى ، خداوند مىفرمايد : آرى ، ولى آيا تو از فلانى فرزند فلان چنين و چنان نشنيدى پس آن را بازگو كردى تا اين كه گفتارت به فلانى رسيد و او به سبب گفتههاى تو آن مرد را كشت و اين نصيب تو از خون اوست .
حديث 4 « 5 » مانند حديث 2 است ، فقط در جملهء آخر : ( نوميد از رحمت من است ) قيد نشده است .
164 - باب تحريم سخن چينى و تفرقه افكنى
1 - « 1 » امام صادق ( ع ) فرمود : كه پيغمبر ( ص ) به اصحاب خود فرموده است : آيا شما را از شرورترينتان آگاه نكنم : عرض كردند : چرا ، يا رسول اللَّه ، فرمود : آنان كه براى سخن چينى قدم بردارند ، و بين دوستان تفرقه اندازند و از كسانى كه عيب ندارند عيبجويى كنند .
2 - « 2 » امام باقر ( ع ) فرمود : بهشت بر دروغ پردازان و كار آگاهانى كه سخن چينى كنند حرام است .
3 - « 3 » علىّ ( ع ) فرمود : بدترين شما كسانىاند كه سخن چينى كنند ، و بين دوستان تفرقه اندازند ، و از آنان كه عيب ندارند عيبجوئى كنند .
4 - « 4 » ابو ذر گويد : پيغمبر ( ص ) در نصيحتى به من فرموده است : اى ابا ذر ، قتّات
هامش
( 5 ) اصول كافى ، ص 477 .
( 1 ) ( باب 164 : ) اصول كافى ، ص 477 ؛ الزهد ، ص 6 . ح 8 . ، من لا يحضره الفقيه ، ج 2 ، ص 342 .
( 2 ) اصول كافى ، ص 477 .
( 3 ) اصول كافى ، ص 477 .
( 4 ) مجالس شيخ صدوق ، ص 341 .