2 - « 2 » ابو حمزه گويد : از امام صادق ( ع ) شنيدم كه مىفرمود : هر گاه مردى به برادر مؤمنش بگويد اف ( واى بر تو ) از پيوند ( دينى ) با او خارج مىشود ، و چون به او بگويد تو دشمن منى يكى از آنها كافر شوند ، و خداوند از مؤمنى كه نسبت به برادر مؤمنش نيّت بد در دل دارد هيچ عملى را نمىپذيرد .
3 - « 3 » امام باقر ( ع ) فرمود : هر كس رو در روى مؤمن به او طعن زند ( او را بد نام كند ) با بدترين مرگها خواهد مرد و سزاوار است كه به خير و سعادت بازنگردد .
4 - « 4 » امام صادق ( ع ) فرمود : خداوند مؤمنان را از پرتو عظمت و شكوه و بزرگوارى خويش آفريده ، و هر كه آنان را طعنه زند و يا عقيدهشان را مردود شمرد بىشكّ خدا را ردّ كرده و چنين شخص از فضل الهى بىبهره مىباشد و اين كار يكى از دامهاى شيطان است .
5 - « 5 » امام صادق ( ع ) فرمود : كه پيغمبر ( ص ) فرموده است : خداى عزّ و جل مؤمن را از عظمت جلال و قدرت خويش آفريده ، بنا بر اين هر كه مؤمنى را طعن زند و يا سخن او را مردود شمرد ، بىشك خدا را ردّ كرده است .
160 - باب تحريم لعن كردن كسى كه نبايد او را لعن كرد .
1 - « 1 » امام صادق ( ع ) فرمود : هنگامى كه لعن از دهن گويندهاش بيرون آيد ، بين گوينده و لعنشونده در هوا مردّد مىماند ، اگر لعنشونده را سزاوار يافت بر او
هامش
( 2 ) اصول كافى ، ص 474 ، محاسن برقى ، ص 99 .
( 3 ) اصول كافى ، ص 474 ، عقاب الاعمال ، ص 23 .
( 4 ) عقاب الاعمال ، ص 23 ؛ محاسن برقى ، ص 100 .
( 5 ) مجالس پسر شيخ طوسى ، ص 192 .
( 1 ) ( باب 160 : ) قرب الاسناد ، ص 7 .