156 - باب وجوب ردّ غيبت مؤمن و تحريم شنيدن آن
1 - « 1 » امام صادق ( ع ) از پدرانش نقل مىكند : كه در وصيّت پيغمبر ( ص ) به على ( ع ) است : اى على هر كه در نزد او از برادر مسلمانى غيبت شود و او قادر بر يارىاش باشد ( با ردّ غيبت ) و يارى نكند ، خدا در دنيا و آخرت او را خوار گرداند .
2 - « 2 » امام باقر ( ع ) فرمود : هر كه نزد وى از برادر مؤمنش غيبت شود و او به يارى و كمكش بشتابد و از او دفاع كند ، خداوند در دنيا و آخرت وى را يارى كند و اگر به كمك و يارىاش نشتابد و از او دفاع نكند با اين كه قدرت كمك دارد ، خداوند در دنيا و آخرت وى را حقير و ناچيز گرداند .
3 - « 3 » امام صادق ( ع ) فرمود : كه پيغمبر ( ص ) فرموده است : هر كه از آبروى برادر مسلمانش دفاع كند ، بىشكّ بهشت برايش واجب مىشود .
4 - « 4 » امام صادق ( ع ) فرمود : هر گاه مؤمنى به مؤمن ستمديدهاى كمك كند ، ارزش اين كارش از روزهء يك ماه و اعتكاف در مسجد الحرام برتر است ، اگر توانايى كمك دارد و برادر مؤمنش را يارى دهد خدا در دنيا و آخرت او را نصرت عطا فرمايد . هر گاه در حال توانايى بر يارى او ، او را يارى نكند و خوارش كند ، خداوند در دنيا و آخرت وى را خوار گرداند .
هامش
( 1 ) ( باب 156 : ) من لا يحضره الفقيه ، ج 2 ، ص 341 .
( 2 ) ثواب الاعمال ، ص 81 ؛ عقاب الاعمال ، ص 29 ، محاسن برقى ، ص 103 .
( 3 ) ثواب الاعمال ، ص 80
( 4 ) ثواب الاعمال ، ص 81 .