بر ديگران منّت گذارند . 2 - كسانى كه از ديگران غيبت كنند . 3 - آنان كه دايم الخمر باشند .
11 - « 11 » پيغمبر ( ص ) فرمود : آيا مردم در روز قيامت جز بر اثر نتيجهء زبانشان براى چيز ديگر هم سرنگون به آتش انداخته مىشوند ؟
12 - « 12 » امام باقر ( ع ) فرمود كه پيغمبر ( ص ) فرموده است : دشنام دادن به مؤمن فسق ، و جنگ با او كفر است ، غيبت كردن از او سرپيچى از فرمان خدا ، و مالش مانند خونش محترم است .
13 - « 13 » امام صادق ( ع ) از پدرانش نقل مىكند : كه در حديث مناهى پيغمبر ( ص ) مردم را از غيبت كردن ، و سخن چينى ، و گوش دادن به آنها نهى نموده است ، و فرمود : هيچ سخن چينى به بهشت نمىرود ، و از غيبت كردن و گفت و شنودى كه انسان را از خدا دور مىكند نيز نهى كرده است . آنگاه فرمود :
هر كه غيبت مرد مسلمانى بكند روزهاش باطل و وضويش شكسته مىشود ، و در روز قيامت بيايد در حالى كه از دهن او بويى گنديدهتر از مردار پخش مىگردد كه سبب آزار اهل قيامت مىشود ، و اگر قبل از توبه كردن بميرد در حالى مرده كه حرام خدا را حلال دانسته است . آگاه باش هر كس غيبت برادر دينىاش را در مجلسى بشنود و از او دفاع كند و غيبت را ردّ نمايد خداوند هزار نوع شر را در دنيا و آخرت از او دفع مىكند و اگر قدرت دفع داشته باشد ولى از وى دفاع نكند ، كيفر گناهش هفتاد برابر گناه غيبتكننده خواهد بود .
14 - « 14 » امام صادق ( ع ) فرمود : غيبت عبارت است از گفتن چيزى در بارهء برادر دينى كه خدا آن را بر او پوشيده نگهداشته است و اگر چيزى را كه در او وجود ندارد به او
هامش
( 11 ) الزّهد ، ص 10 ح 18 .
( 12 ) الزهد ، ص 11 ، ح 23 . در عقاب الاعمال ، از كافى ، محاسن برقى ، من لا يحضره الفقيه استخراج شده .
( 13 ) من لا يحضره الفقيه ، ج 2 ، ص 195 و 198 .
( 14 ) مجالس صدوق ، ص 203 ( م 54 ) معانى الاخبار ، ص 57 .