144 - باب تحريم قهر كردن از مؤمن و استحباب سبقت در آشتى كردن
1 - « 1 » امام صادق ( ع ) فرمود : كه پيغمبر ( ص ) فرموده است : بيش از سه روز قهر و جدايى جايز نيست .
2 - « 2 » امام صادق ( ع ) فرمود : در قهر هيچ گونه خيرى نيست .
3 - « 3 » مفضّل در ضمن سفارشى گويد : از امام صادق ( ع ) شنيدم مىفرمود : چون دو نفر از يك ديگر با قهر جدا شوند يكى از آنها سزاوار برائت و لعنت است ، و چه بسا هر دو سزاوار آن باشند ، معتب « يكى از دوستان مخصوص آن حضرت » گفت :
قربانت گردم آن كه ستمگر باشد سزايش همين است ، امّا تقصير مظلوم چيست ؟
فرمود : چون او هم برادرش را به آشتى دعوت نكرده ، و حرفهاى او را ناديده نگرفته است . از پدرم شنيدم كه مىفرمود : چون دو نفر با هم ستيز كنند و يكى بر ديگرى غالب آيد ، بايد مظلوم به نزد رفيق ظالم خود رود و به او بگويد : اى برادر من ستمگر هستم ، تا قهر و جدايى بين آنها از ميان برود ، همانا خداوند حكيم و عادل است و داد مظلوم را از ظالم مىستاند .
4 - « 4 » ابو بصير گويد : از امام صادق ( ع ) در بارهء مردى كه با خويشاوندى خود به خاطر اين كه مذهب حقّ را نمىشناسد « شيعه نيست » قطع رابطه كند سؤال كردم فرمود : سزاوار نيست كه خويشاوندى را قطع كند .
5 - « 5 » داود بن كثير گويد : شنيدم امام صادق ( ع ) مىفرمود كه پدرم فرمود :
هامش
( 1 ) ( باب 144 : ) اصول كافى ، ص 468 .
( 2 ) اصول كافى ، ص 468 .
( 3 ) اصول كافى ، ص 467 .
( 4 ) اصول كافى ، ص 468 .
( 5 ) اصول كافى ، ص 468 .