پنداشتى ، فرمود : نه ، به خدا قسم نپنداشتم ، راوى گويد باز اين حرف بر من گران آمد ، عرض كردم : چرا به خدا سوگند آن را گفتى ، فرمود : آرى آن را گفتم مگر نمىدانى در قرآن مجيد هر گمانى دروغ به شمار آمده است .
143 - باب تحريم دو رو و دو زبان بودن
1 - « 1 » امام صادق ( ع ) فرمود : هر كه با مسلمانان با دو رو و دو زبان برخورد كند ، روز قيامت برانگيخته مىشود در حالى كه در يك سر دو زبان آتشين دارد ، و در روايت ديگر چنين نقل شده است كه هر كه با مردم حضورا با چهرهاى و غيابا با چهرهء ديگر برخورد كند . روز قيامت . . . .
2 - « 2 » امام باقر ( ع ) فرمود : چه بد بندهاى است آن بندهاى كه داراى دو رو و دو زبان است برادر همكيش خود را در حضور ستايش و در غيابش از وى غيبت كند ، اگر ثروتى يا موقعيّتى نصيب برادرش شود به او حسد برد ، و چون گرفتار شود يارىاش نكند .
3 - « 3 » در عقاب الاعمال به روايت فوق چنين اضافه : شده چه بد بندهاى است بندهاى كه عيبجو و خردهگير باشد ، روبرو با چهرهاى و پشت سر با چهرهء ديگر باشد .
4 - « 4 » عبد الرحمن بن حمّاد در حديثى « كه آن را به معصوم رسانده » گويد :
كه خداوند متعال به عيسى بن مريم ( ع ) فرمود : اى عيسى زبان و قلبت در نهان و آشكار يكى باشد ، همانا ترا از نفس خودت بر حذر مىدارم ، و اين آگاهى براى تو كافى است كه در يك دهن دو زبان نشايد . و در يك غلاف دو شمشير نگنجد ،
هامش
( 1 ) ( باب 143 : ) اصول كافى ، 467 ؛ عقاب الاعمال ، ص 39 ؛ معانى الاخبار ، ص 57 .
( 2 ) اصول كافى ، ص 467 ، عقاب الاعمال ، ص 39 .
( 3 ) اصول كافى ، ص 467 ، عقاب الاعمال ، ص 39 .
( 4 ) اصول كافى ، ص 467 ، عقاب الاعمال ، ص 39 .