تخطي إلى المحتوى الرئيسي

آداب معاشرت از ديدگاه معصومان ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 171

مساهمون:

ص١٧١
2 - « 2 » امام صادق ( ع ) فرمود : چون دو مؤمن با يك ديگر معانقه كنند ، رحمت خدا آنها را فراگيرد و چون يك ديگر را در آغوش كشند و از آن كار جز رضاى خدا نخواهند و غرض دنيوى نداشته باشند به آنها گفته شود شما آمرزيده شديد عمل را از سر بگيريد ( يعنى گناهان سابق شما از بين رفت ) و چون براى مذاكره با هم روبرو شوند ، برخى از فرشتگان به برخى ديگر گويند . از اينها دور شويد ، شايد رازى دارند كه خدا براى آنها پوشيده نگه داشته است . 3 - « 3 » اسحاق بن عمّار گويد : كه امام صادق ( ع ) به او فرمود : اى اسحاق از ديدار برادرانت خسته نشو ، زيرا هر گاه مؤمن به ديدار برادر مؤمنش برود و به او خوش آمد بگويد خداوند تا روز قيامت براى او مرحبا مىنويسد ، و چون با او مصافحه كند خداوند براى آنان صد رحمت مىفرستد ، نود و نه در صد رحمت براى كسى است كه رفيقش را بيشتر دوست دارد ، سپس پروردگار به آنان توّجه كند و به آن كه محبّتش نسبت به رفيقش بيشتر باشد بيشتر توجّه نمايد ، و چون با هم معانقه كنند رحمت خداوند آنها را فرا گيرد .

132 - باب استحباب استفاده رساندن برادران به همديگر در راه خدا

1 - « 4 » محمد بن زيد گويد : از امام رضا ( ع ) شنيدم كه مىفرمود : هر كه در راه خدا به برادرش نفعى برساند در بهشت خانه‌اى به دست مىآورد . 2 - « 5 » امام صادق ( ع ) به نقل از اجدادش فرمود كه پيغمبر ( ص ) فرمود : مسلمان
هامش
( 2 ) اصول كافى ، ص 401 . ( 3 ) ثواب الاعمال ، ص 80 . ( 4 ) ( باب 132 ) : ثواب الاعمال ، ص 83 . ( 5 ) مجالس پسر شيخ طوسى ، ص 29 .