فشار را احساس كردم ، سپس فرمود : اى ابا عبيده ، هر مسلمانى كه برادر مسلمانش را ملاقات و با وى مصافحه كند و انگشتان خود را با انگشتان او درهم كند گناهانشان همانند برگ درختان در فصل زمستان بريزد .
4 - « 4 » ابو حمزه گويد : هم كجاوهء امام باقر ( ع ) بودم ، چون بار به زمين گذاشتيم ، حضرت كمى راه رفت و سپس آمد و دست مرا گرفت و به گرمى فشرد . عرض كردم فدايت شوم ، مگر در كجاوه همراه شما نبودم ، فرمود : مگر نمىدانى كه چون مؤمن گردشى كند و سپس به برادرش دست دهد ، خداوند همواره به آنان نظر مرحمت و توجّه نمايد ، و به گناهان فرمايد از آنها فرو ريزيد . اى ابا حمزه ، سپس گناهان مانند برگ درخت فرو ريزد ، و آنها پاك و بىگناه از يك ديگر جدا شوند .
5 - « 5 » امام باقر ( ع ) فرمود : براى مؤمنان سزاوار است كه چون يكى از آنها از رفيقش به فاصلهء درختى نهان و غايب شد و سپس به هم رسيدند مصافحه كنند .
6 - « 6 » امام صادق ( ع ) فرمود : مسلمانان همراه رسول اللَّه به جنگ مىرفتند ، و از جايى كه پر از درخت بود عبور كردند ، چون به فضاى آزاد رسيدند ، به يك ديگر نگريستند و مصافحه كردند .
7 - « 7 » امام صادق ( ع ) از پدرانش نقل كرده است كه پيغمبر ( ص ) در حديث مناهى ، از مصافحه با ذمّى نهى فرموده است .
8 - « 8 » در حديث اربعمائة علىّ ( ع ) فرمود : چون با برادرانتان ديدار نماييد ، مصافحه كنيد ، و خوشرويى نشان دهيد ، از يك ديگر كه جدا مىشويد گناهى برايتان باقى نمىماند . حتى با دشمنت مصافحه كن گر چه او نخواهد ، زيرا مصافحه از كارهايى است كه خدا بندگانش را به آن دستور داده ، و مىفرمايد :
هامش
( 4 ) اصول كافى ، ص 399 .
( 5 ) اصول كافى ، ص 400 .
( 6 ) اصول كافى ، ص 400 .
( 7 ) من لا يحضره الفقيه ، ج 2 ، ص 195 .
( 8 ) من لا يحضره الفقيه ، ج 2 ، ص 16 .