6 - « 6 » امام باقر ( ع ) فرمود : چون دو مؤمن به هم رسند و مصافحه نمايند ، خدا دستش را در ميان دست آنها گذارد ، و با آن كه محبتش نسبت به رفيقش زيادتر است مصافحه كند . حديث 7 « 7 » مانند حديث 6 است و در ذيل حديث 7 ( چنين آمده است ) : چون خداوند به آنان توجّه كند . گناهانشان مانند برگ درخت بريزد .
8 - « 8 » امام باقر ( ع ) فرمود : كه پيغمبر ( ص ) فرموده است : چون يكى از شما برادر خود را ملاقات كند ، بايد به او سلام كند و مصافحه نمايد ، زيرا خداى عز و جل بدين عمل فرشتگان را گرامى داشته است ، پس شما نيز عمل فرشتگان را انجام دهيد .
9 - « 9 » امام باقر ( ع ) فرمود : كه پيغمبر ( ص ) فرموده است : چون با يك ديگر ملاقات كرديد با سلام و مصافحه ملاقات كنيد ، و چون از يك ديگر جدا شويد با طلب آمرزش جدا شويد .
10 - « 10 » امام صادق ( ع ) فرمود : پيغمبر ( ص ) با حذيفه ملاقات و دست مباركش را براى مصافحه دراز كرد حذيفه دستش را عقب كشيد ، پيغمبر ( ص ) فرمود : اى حذيفه من دستم را به سوى تو دراز كردم و تو دست خود را عقب كشيدى ؟ حذيفه عرض كرد : يا رسول اللَّه به دست مباركت رغبت دارم ولى من جنب بودم و دوست ندارم دستم با جنابت به دست شما برسد . حضرت فرمود : مگر نميدانى كه چون دو مسلمان با هم ملاقات و مصافحه كنند گناهانشان مانند برگ درخت مىريزد .
11 - « 11 » امام صادق ( ع ) در حديثى فرمود : قدر و منزلت مؤمن اندازه ندارد ، چون مؤمن هر گاه برادرش را ملاقات و با او مصافحه كند خداوند به آنان توجّه نمايد و گناهان از چهرهشان فرو مىريزد ، همچنان كه باد شديد برگ را از درخت
هامش
( 6 ) اصول كافى ، ص 399 .
( 7 ) اصول كافى ، ص 399 .
( 8 ) اصول كافى ، ص 400 ، و مصادقة الاخوان ، ص 30 .
( 9 ) اصول كافى ، ص 400 .
( 10 ) اصول كافى ، ص 401 .
( 11 ) اصول كافى ، ص 401 . مصادقة الاخوان ، ص 30 ، ثواب الاعمال ، ص 102 .