8 - « 8 » پيغمبر ( ص ) فرمود : از مجادله با فتنهگران بپرهيزيد زيرا هر كه گرفتار فتنه شود ، پذيرش عذرش مدّت زمانى لازم دارد ، هنگامى كه مدتش به سر رسيد ، فتنهاش وى را در آتش مىسوزاند .
9 - « 9 » ابو اراكه گويد : از على ( ع ) شنيدم كه مىفرمود : خداوند را بندگانى است كه دلهايشان را خوف خدا شكسته است . با اين كه فصيح ، و عاقل و نجيبند از سخن گفتن خوددارى مىكنند ، با انجام كارهاى خوب در نزديك شدن به خدا بر هم پيشى گيرند ، و كار بسيارى را كه براى خدا انجام مىدهند زياد نمىشمارند و به كار اندكى كه براى او انجام مىدهند راضى نمىشوند نفس خود را شرور مىبينند در صورتى كه زيركترين نيكانند .
10 - « 10 » على ( ع ) به نقل از پيغمبر ( ص ) فرمود : صاحبان سخن بر سه گونهاند رابح ، سالم ، شاجب . رابح كسى است كه ذكر خدا گويد ، سالم كسى است كه مىگويد ، خدا را دوست دارم ، و اما شاجب كسى است كه به مردم دروغ گويد و آنان را مسخره كند .
11 - « 11 » امام صادق ( ع ) فرمود : از پدرم شنيدم كه مىفرمود : ترك كردن امورى كه براى شخص سودى ندارد از نشانهء نيكويى اسلام اوست .
121 - باب استحباب مدارا كردن با مردم
1 - « 1 » امام صادق ( ع ) فرمود كه پيغمبر ( ص ) فرموده است ، خداوند مرا به
هامش
( 8 ) الزهد ، ص 4 ، ح 4 .
( 9 ) الزهد ، ص 5 ، ح 6 .
( 10 ) الزهد ، ص 7 ، ح 11 .
( 11 ) الزهد ، ص 11 ، ح 19 .
( 1 ) ( باب 121 : ) اصول كافى ، ص 366 ( باب المدارات ) .