شود ، مگر در بارهء آنچه كه براى او سودمند باشد .
4 - « 4 » در نامهء امام صادق ( ع ) به يارانش آمده است : از خدا پروا كنيد ، زبانتان را نگه داريد مگر از خير و نيكى ، تا اين كه فرمود : بر شما باد به سكوت مگر در آنچه كه براى آخرتتان نفعى داشته باشد ، و خداوند پاداشتان دهد ، و كلمهء
لا إله الا اللَّه و سبحان اللَّه
را بيشتر بگوييد ، خدا را زياد حمد و ثنا گفته و تضرع و زارى نماييد ، و به خيرى كه نزد خداوند است و مقدار و كنهش براى كسى بجز خدا معلوم نيست رغبت نشان دهيد و با آن كلمات ( اذكار ياد شده ) زبانتان را از گفتار باطلى كه خدا نهى فرموده و گويندهاش اگر توبه نكرده بميرد در آتش هميشگى معذّب مىشود ، نگهداريد .
5 - « 5 » امير المؤمنين ( ع ) از جايى مىگذشت ؛ شخصى را ديد كه حرفهاى لغو و بيهوده مىزند ؛ حضرت ايستاد ، سپس فرمود : اى مرد تو براى خدا نامهاى را بر محافظانت ديكته مىكنى . آنچه كه براى تو اهميّت دارد بگو و آنچه كه مهمّ نيست رها كن .
6 - « 6 » على ( ع ) فرمود : همه نيكيها در سه خصلت جمع شده ، 1 - فكر كردن 2 - خاموشى 3 - كلام ، هر انديشهاى كه در او پندآموزى نباشد بى جا و مهمل است . و هر كلامى كه در آن ياد خدا نباشد بيهوده ، و هر سكوتى كه در آن انديشيدن نباشد غفلت و نادانى است . پس خوشا به حال كسى كه نگاهش عبرت ، سكوتش تفكّر ، و كلامش ياد خدا باشد ، و بر گناهانش اشك ريزد ، و مردم از شرّ او آسوده باشند .
7 - « 7 » جعفر بن ابراهيم گويد از امام صادق ( ع ) شنيدم كه فرمود : هر كه موقعيّت گفتارش را با عقلش تميز دهد سخنش در چيزهايى كه سودى ندارد كاسته مىشود .
هامش
( 4 ) روضه كافى ، ص 3 و 4 )
( 5 ) من لا يحضره الفقيه ، ج 2 ، ص 349 ، مجالس صدوق ، ص 21 .
( 6 ) من لا يحضره الفقيه ، ج 2 ، ص 354 ؛ مجالس صدوق ، ص 18 ( م 8 ) و ص 67 ( م 23 ) ؛ ثواب الاعمال ، ص 97 ؛ خصال صدوق ؛ ج 1 ، ص 48 ؛ محاسن برقى ، ص 5 .
( 7 ) الزهد ، ص 4 .