تخطي إلى المحتوى الرئيسي

آداب معاشرت از ديدگاه معصومان ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 137

مساهمون:

ص١٣٧
5 - « 5 » امام صادق ( ع ) فرمود : لقمان حكيم به پسرش گفت : پسر جان اگر گمان مىكنى كه سخن گفتن نقره است ، بدان كه خاموشى طلاست . 6 - « 6 » وشّاء گويد : از امام رضا ( ع ) شنيدم كه مىفرمود : هر گاه مردى از بنى اسرائيل مىخواست عبادت نمايد . ده سال قبل از آن سكوت اختيار مىكرد . ( يعنى سخن بيهوده نمىگفت ) 7 - « 7 » امام صادق ( ع ) در نصايحش به ياران خود فرمود : از اين كه زبانتان به ذكر سخن دروغ و ناحق و بهتان ، و گناه و دشمنى مشغول باشد بپرهيزيد . زيرا اگر زبانتان را از آنچه كه خدا زشت دانسته و نهى فرموده است نگه داريد ، اين كار برايتان بهتر خواهد بود از اين كه زبانتان به ذكر سخنان زشت مشغول باشد ، چون چيرگى زبان به پليديهايى كه خدا نهى كرده است دليل پستى شخص در نزد خدا و دشمنى با پروردگار است ، و همچنين نوعى كرى و كورى است كه خداوند در روز قيامت نصيبش گرداند . 8 - « 8 » در حديث مرفوعه‌اى . پيغمبر ( ص ) فرمود : زبانت را نگهدار ، زيرا نگهدارى زبان صدقه‌اى است كه به خود بخشيده‌اى ، سپس فرمود : هيچ بنده‌اى حقيقت ايمان را نمىشناسد ، تا اين كه زبانش را حفظ كند ( يعنى آنچه را كه سود دنيا و آخرت دارد بگويد و زبان را از بقيه باز دارد . 9 - « 9 » امام صادق ( ع ) فرمود : بندهء مؤمن تا زمانى كه خاموش است از نيكوكاران نوشته مىشود ، و چون لب به سخن گشايد ، نيكوكار يا بدكار نوشته شود ( - يعنى نيكى و بدى او بسته به كلامش است - )
هامش
( 5 ) اصول كافى ، ص 364 . ( 6 ) اصول كافى ، ص 365 ؛ عيون اخبار الرضا ، ص 185 . ( 7 ) روضه كافى ، ص 3 . ( 8 ) اصول كافى ، ص 364 . ( 9 ) اصول كافى ، ص 366 ، من لا يحضره الفقيه ، ج 2 ، ص 349 . خصال صدوق ، ج 1 ، ص 11 - ثواب الاعمال ، ص 90 و 97 .