تخطي إلى المحتوى الرئيسي

آداب معاشرت از ديدگاه معصومان ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 136

مساهمون:

ص١٣٦
حديث به اين شرح كه امام ( ع ) خطاب به زيد شحّام مىفرمايد : اى زيد خداوند اسلام را انتخاب فرموده ، پس همنشينى و مصاحبت او را با خوشرويى و سخاوت نيكو بداريد .

117 - باب استحباب سكوت ، مگر در امور خير

1 - « 1 » امام رضا ( ع ) فرمود : دانش ، سكوت ، و بردبارى از نشانه‌هاى دانايى است . همانا سكوت يكى از درهاى حكمت است ، محققا سكوت محبّت مىآورد و راهنماى هر امر خيرى است . 2 - « 2 » امام رضا ( ع ) فرمود : سكوت و بردبارى از علايم دانايى است . 3 - « 3 » ابو حمزه گويد : از امام باقر ( ع ) شنيدم كه مىفرمود : همانا پيروان ما بىزبانند . ( كم گوى گزيده گو هستند ) 4 - « 4 » امام صادق ( ع ) فرمود : كه پيغمبر ( ص ) به مردى كه خدمتش آمده بود فرمود : نمىخواهى ترا به امرى راهنمايى كنم كه خدا به وسيلهء آن ترا به بهشت برد ، عرض كرد چرا ، يا رسول اللَّه ، حضرت فرمود : از آنچه كه خدا به تو عطا فرموده بده ، گفت : اگر خودم از آن كه به او دهم نيازمندتر باشم چه كنم ؟ فرمود : ستمديده را يارى كن ، گفت : اگر خودم ناتوانتر از او باشم چه كنم ؟ فرمود : كارى براى نادان بكن . يعنى او را راهنمايى كن . گفت اگر خودم نادانتر از او بودم چه كنم ؟ فرمود : زبانت را جز از خير خاموش دار ، آيا شادمان نيستى كه يكى از اين خصلت‌ها را داشته باشى كه ترا به بهشت ببرد .
هامش
( 1 ) ( باب 117 ) اصول كافى ، ص 364 ( باب الصمت ) ( 2 ) اصول كافى ، ج 1 ، ص 36 . ( 3 ) اصول كافى ، ص 364 . ( 4 ) اصول كافى ، ص 364 .