دست دادن را ادامه مىدهد اجرش بيشتر است و گناهان آنها آمرزيده مىشود تا حدّى كه هيچ گناهى باقى نمىماند .
4 - « 4 » امام صادق ( ع ) فرمود : هرگز رسول خدا با كسى مصافحه نكرد كه دستش را از دست آن شخص بكشد تا اين كه شخص دستش را از دست پيامبر ( ص ) مىكشيد .
101 - باب استحباب سؤال كردن از نام و نام خانوادگى و نسب و حال دوست و همنشين
1 - « 1 » علىّ بن الحسين ( ع ) نقل كرده است كه رسول خدا ( ص ) روزى به دوستانش فرمود : مىدانيد ناتوانى چيست ؟ گفتند : خدا و رسولش داناترند ، فرمود :
سه چيز نشانهء ناتوانى است : اوّل اين كه كسى دوستش را دعوت كند ، غذايى تهيّه نمايد امّا آن دوست خلف وعده كند و نيايد ، دوّم اين كه : يكى دوست يا همنشين كسى باشد و علاقمند باشد بداند او كيست و از كجاست ، امّا از وى جدا شود و سؤال نكند ، سوّم : در بارهء زنهاست كه كسى به زن خود نزديك شود و از وى لذت برد امّا زن بهرهاش را از همسرش نبرد . عبد الله پسر عمر و عاص عرض كرد : چه بايد كرد ؟ فرمود : يك ديگر را تحريك نمايند تا هر دو لذّت ببرند .
2 - « 2 » علىّ بن الحسين ( ع ) از رسول خدا ( ص ) نقل فرموده است : ناتوانترين افراد كسى است كه شخصى را ملاقات كند و از رفتار او خوشش آيد امّا از نام و نسب و محلّ زندگى او نپرسد .
3 - « 3 » امام صادق ( ع ) از پيامبر ( ص ) نقل فرموده است : اگر كسى از شما برادر
هامش
( 4 ) اصول كافى ، ص 400 ( باب المصافحة )
( 1 ) ( باب 101 : ) اصول كافى ، ص 626 ( باب النوادر في آخر الكتاب )
( 2 ) اصول كافى ، ص 626 ( باب النوادر في آخر الكتاب )
( 3 ) اصول كافى ، ص 626 ( باب النوادر في آخر الكتاب )