94 - باب استحباب شروع نامه با بسم اللَّه و نوشتن آن به بهترين خط
1 - « 1 » امام صادق ( ع ) فرمود : در نوشتن [ نامه ]
« بسم اللَّه الرحمن الرحيم »
را فراموش مكن اگر چه بعد از آن شعر باشد .
2 - « 2 » امام جعفر صادق ( ع ) فرمود :
« بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم »
را ( در اوّل نامه ) با نيكوترين خط بنويس ، و حرف « ب » را كشيده ننويس مگر زمانى كه « سين » را با دندانه نوشته باشى .
3 - « 3 » علىّ بن موسى الرّضا ( ع ) از پدرانش در حديثى نقل فرموده است كه از امير المؤمنين ( ع ) سؤال شد چرا تبع ، تبع ناميده شده ؟ امام فرمود : او جوانى كاتب بود كه براى ملك قبل از خود نامه مىنوشت ، و در اوّل نامهها مىنوشت به نام خدايى كه رعد و باد را آفريد ، ملك به او گفت : در آغاز نامه بنويس بنام فرشتهء رعد ، جوان گفت جز به نام خداى خويش آغاز نمىكنم ، سپس فرمانهاى تو را مىنويسم ، خدا بدين جهت از او سپاسگزارى كرد و حكومت آن سرزمين را به او داد ، و مردم از او اطاعت كردند ، بدين سبب تبّع ناميده شد .
95 - باب چگونگى نوشتن عنوان نامه
1 - « 4 » امام صادق ( ع ) فرمود : [ در مكاتبات ] بعد از
بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم
هامش
( 1 ) ( باب 94 : ) اصول كافى ، ص 626 ( باب النوادر في آخر الكتاب )
( 2 ) اصول كافى ، ص 626 ( باب النوادر في آخر الكتاب )
( 3 ) علل الشرائع ، ص 176 ؛ عيون اخبار الرضا ، ص 133 .
( 4 ) ( باب 95 : ) اصول كافى ، ص 627 ( باب النوادر في آخر الكتاب )