88 - باب استحباب طعام دادن به همسايگان و وجوب آن در صورت ضرورت
1 - « 1 » امام باقر ( ع ) از رسول خدا ( ص ) نقل فرموده است : كسى كه شب را سير بخوابد و همسايهاش گرسنه باشد به من ايمان نياورده است .
و نيز فرمود : اگر در منطقهاى يك نفر شبى را گرسنه بخوابد خدا در روز قيامت به اهل آن منطقه نظر نمىكند .
2 - « 2 » كاهلى [ يكى از اصحاب امام صادق ( ع ) ] گويد : از آن حضرت شنيدم كه مىفرمود : زمانى كه بنيامين از نزد يعقوب رفت ، يعقوب ندا كرد خدايا به من رحم نمىكنى ؟ بينايى مرا گرفتى ، و دو فرزندم [ يوسف و بنيامين ] را بردى ، خدا به يعقوب وحى كرد : اگر روح آن دو را گرفته بودم برايت زندهشان مىكرد تا به سوى تو بازگردند ، امّا به ياد آور گوسفندى را كه كشتى و بريان نمودى و خوردى و همسايهء تو روزهدار بود و از آن گوسفند هيچ به او ندادى .
3 - « 3 » در روايت ديگرى فرموده است : پس از آن هر روز صبح كسى از طرف حضرت يعقوب تا فاصلهء يك فرسخ از خانه آن حضرت ندا مىداد هر كس صبحانه يا نهار مىخواهد به خانهء يعقوب بيايد ، و چون شب مىشد اعلان مىكرد هر كه شام مىخواهد به نزد يعقوب بيايد .
89 - باب كراهت همسايگى با اشخاص بد
1 - « 4 » امام محمّد باقر ( ع ) فرمود : از بلاهايى كه پشت انسان را مىشكند
هامش
( 1 ) ( باب 88 : ) اصول كافى ، ص 624 ( حقّ الجوار )
( 2 ) اصول كافى ، ص 624 ( حقّ الجوار )
( 3 ) اصول كافى ، ص 624 ( حقّ الجوار )
( 4 ) ( باب 89 : ) اصول كافى ، ص 625 ( باب حق الجوار )