صحّه مىگذارند .
شيخ محمّد بن يعقوب كلينى رحمه اللَّه درگذشته سال 328 هجرى به سند خود از امام محمّد باقر عليه السلام اين گونه نقل مىكند :
خداوند ، به پيامبر خود دستور داد كه ولايت على عليه السلام را اعلام كند و اين آيه را بر او نازل كرد :
« إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ يُقيمُونَ الصَّلاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَهُمْ راكِعُونَ » ؛ « 1 »
ولىّ و صاحب اختيار شما تنها خدا ، پيامبر او و كسانى هستند كه ايمان آوردهاند ؛ همان كسانى كه نماز را برپا مىدارند و در حال ركوع ، زكات مىدهند .
در اين آيه ، ولايت اولى الأمر واجب شد ، اما مردم از كنه اين ولايت ، آگاه نبودند . از اين رو خداوند به حضرت محمّد صلى اللَّه عليه وآله فرمان داد تا به سان نماز ، زكات ، روزه و حجّ ، ولايت را نيز براى مردم تفسير نمايد .
هنگامى كه اين دستور ، ابلاغ شد ، سينهء رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله به تنگ آمد و ترسيد كه مردم از دين خود ، مرتدّ شده و او را تكذيب
هامش
( 1 ) . سورهء مائده : آيهء 55