آن كه دربارهء مدرسه و شاگردان آن حضرت سخن بگوييم بايد به برخى از جنبههاى علمى آن بزرگوار اشاره كنيم :
[ مدرسه ]
( 1 )
صرف وقت براى نشر دانش
امام بزرگوار ملاحظه فرمود كه در نشر دانش پيام و رسالتى لازم و مسئوليتى اسلامى است از اين رو توجه خاصى بدان مبذول داشت ، چنان كه در اين كار تسلى خاطرى براى خود يافت خاطرى كه آكنده از غمها و آلام بود . شيخ ابو زهره مىگويد : « امام عليه السلام از آن جهت به علم و دانش و درس و بحث سرگرم شد كه غذاى دل و آرامش روحى و تسلى خاطر خود را در آن يافت و از غم و اندوه مداوم و رنج طاقتفرسا او را منصرف مىكرد و از اين رو به بحث و حديث رو آورد . » « 1 »
براستى امام عليه السلام براى نشر علم و دانش در ميان مسلمين به حدى وقت صرف كرد كه او را از هر چيز ديگرى بازداشت . « 2 » و تنها هدفش تربيت مسلمين و تهذيب نفس و تأديب آنان به آداب برجستهء شريعت اسلامى بود تا آنان پس از وى مشعلداران فكر و روشنگرى باشند .
( 2 )
ستايش امام از فضيلت دانش
امام عليه السلام همواره از فضيلت دانش تمجيد مىكرد و بر طلب دانش ترغيب مىفرمود و آن حضرت فرمود :
« لو يعلم النّاس ما في طلب العلم لطلبوه و لو بسفك المهج ، و خوض
هامش
( 1 ) امام زيد : ص 24 .
( 2 ) حلية الاولياء : 3 / 135 .