عاينه « 1 »
« بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عاتِيَةٍ »
« 2 » درداد ، و مايهء سلطنت را به بىمزگى در مزّه « 3 » و مزّه « 4 » و نطلهء « 5 » ناطل « 6 » باطل نمود ، و به خيال « بالاحسان تملك القلوب و تسترق الرّقاب » « 7 » ، ابواب كنوز « نادرى » را بدست بىپروايى و نادروايى « 8 » گشوده از نادانى به ادانى و اقاصى و ادوان و اشراف در صدد تبذير و اسراف درآمد [ 1 ] و كرورهاى نقد مسكوك سره را نقدا فىالمجلس در اندك روزى بر قهقرات « 9 » و خناسر « 10 » مبذّر « 11 » و مدلول
« إِنَّ الْمُبَذِّرِينَ كانُوا إِخْوانَ الشَّياطِينِ »
« 12 » را سكه برزد كرد ، و بهمّتى كه بر او تهمت بود جواهر اغلى « 13 » و لآلى اعلى [ 2 ] را بجاى سنگ و سفال ، بر سفال « 14 » سفال « 15 » برافشاند ، و زبان زمانه در اتلاف نكومنظران
« وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناضِرَةٌ »
« 16 » يعنى نضار « 17 » ، و سفيد رويان خجسته سيماى وسيم « 18 » يعنى سيمبر ، كنوز و مخازن بفسوس « ما اسرع ذهاب الذّهب و فضاض الفضّة » « 19 » برخواند ، هر چند كه
هامش
[ 1 ] - نو ، ط ، اضافه دارد : به هواى ان عطاء المال قنية و ان امساكه فتنه .
[ 2 ] - نو ، ط ، جواهر اعلى و لآلى اعلى .
( 1 ) - پيشتر هر چيزى ( ر ب ) .
( 2 ) - بباد تند بسيار سرد ( از آيهء 6 سورهء الحاقه )
( 3 ) - مى خوشمزه .
( 4 ) - مى ترش ( ر ب ) .
( 5 ) - يك آشام . ( ر ب ) جرعه ( اقرب الموارد ) .
( 6 ) - خمر ( ر ب ) .
( 7 ) - به نيكويى دلها به تملك درمىآيد و گردنها دزديده مىشود ( به اطاعت درمىآيد ) ( كلمات قصار ناسخ . ص 923 - 924 ) .
( 8 ) - ضرورت نداشتن ( برهان ) .
( 9 ) - الكرام العظام ، ( حاشيهء مل و مج ) در قواميس چنين معنى يافت نشد .
( 10 ) - اهل خيانت ( ر ب ) .
( 11 ) - اسراف شده . صرف شده .
( 12 ) - همانا تبذيركنندگان برادران شيطانهايند ( از آيهء 29 سورهء اسراء ) .
( 13 ) - گرانبهاتر .
( 14 ) - ج سفله بكسر اول و سكون دوم ناكس ( ر ب ) .
( 15 ) - ج سافل . پست .
( 16 ) - روهايى در آنروز برافروخته است ( آيهء 22 سورهء القيامة ) .
( 17 ) - زر ( ر ب ) .
( 18 ) - زيبا ( ر ب ) .
( 19 ) - فضاص ، آنچه پراكنده شود از چيزى ( اقرب الموارد ) .