پرچم را از او بگيرد و يگان مزبور را براى ورود به شهر فرماندهى كند . « 1 »
نقشهء كار همان گونه كه رسول خدا ( ص ) پيش بينى كرده بود ، اجرا شد . تنها در يك نقطه از شهر عدهاى به مقاومت پرداختند و بر اثر آن ، دو تن از مسلمانان به شهادت رسيدند . با حملهء متقابل مسلمانان مقاومت درهم شكست و دشمن پس از دادن دوازده يا سيزده كشته گريخت . يكى از آنها كه قبل از جنگ خيلى رجزخوانى مىكرد ، به خانه رفت و به زنش گفت : در خانه را ببند . زن او را نكوهش كرد و او پاسخ داد : اگر در معركه حاضر بودى و فرار شجاعان عرب را مىديدى مرا ملامت نمىكردى . « 2 »
اعلام امان و عفو عمومى
رسول خدا ( ص ) هنگام فتح مكه چنان كه از او انتظار مىرفت ، با كمال بزرگوارى و گذشت رفتار كرد . آن حضرت اعلام نمود كه هر كس سلاحش را زمين بگذارد و به مسجد الحرام پناه ببرد يا به خانهاش برود و در راببندد يا به خانه ابوسفيان پناهنده شود ، در امان است . مردم سلاحها را زمين گذاشته ، برخى به مسجدالحرام و برخى به خانهيشان پناه بردند .
حضرتش پس از پاكسازى خانهء كعبه از وجود بتها و زدودن آثار شرك و بتپرستى از ساحت مقدس خانهء خدا به ميان مردم آمد و از آنها پرسيد كه انتظار دارند چگونه با آنان رفتار شود . مكيان از كارنامهء رفتارشان با پيامبر ( ص ) آگاه بودند و به خاطر آزار و اذيتهايى كه به وى رسانيده بودند ، خود را سزاوار مجازاتى سخت مىدانستند ، اما با سابقهاى كه از خوى و منش آن حضرت داشتند و رفتار بزرگوارانهاى كه در هنگام ورود به مكه از او ديدند ، بزرگوارى حضرتش را يادآورد شده ، درخواست گذشت كردند . « 3 »
رسول خدا ( ص ) آنان را بخشيد و اعلام عفو عمومى كرد . تنها دستور كشتن چند جنايتكار صادر شد كه تعدادى از همانها نيز پس از تشرف به اسلام بخشيده شدند .
هامش
( 1 ) - السيرة النبويه ، ج 4 ، ص 49 .
( 2 ) - همان ، ص 50 ؛ تاريخ پيامبر اسلام ، ص 561 .
( 3 ) - السيرة النبويه ، ج 4 ، ص 54 - 55 .