ص 76 :
س 8 : سل : او را به قصد بكتوزون . س 10 : تو : اين دم بخورد و آن عشوه بخريد .
س 11 : تو : به مخاصمت و مراحمت بكتوزون ( حرفهاى اول و سوم و پنجم بىنقطه ) ؛ سل : به مخاصمت و منازعت بكتوزون رفت ابو على . س 12 : سل : بر مقدّمهء لشكر . س 12 : سل : لشكر در پيش بداشت . س 16 و 17 : به اشارت آقاى دكتر دبير سياقى : [ و به نضرت . . . خضرت وقت ] از ترجمهء تاريخ يمينى گرفته شد .
س 17 : سل : از طرق عقل و نهج رشد . س 18 : تو ، سل : [ قهستان ] ندارد .
س 18 و 19 : تو : تا من به ملك بربستم . س 19 : تو : آن نواحى مقرّر و مسلّم گردانم .
س 20 : سل : به غلبه رعاع و كثرت اتباع مغرور شد . س 20 و 21 : تو : بر حول وقوف خويش . س 21 و 22 : تو : و خواتيم بغى و سمّر ( حرفها بىنقطه ) غافل ماند ؛ سل : و خواتيم بغى و تنمز غافل ماند . س 23 : سل : بر جهل و غوابب ( حرفهاى چهارم و پنجم بىنقطه ) و تمادى او ؛ تو : بر جهل و غوابب ( حرفهاى چهارم و پنجم بىنقطه ) او در بهاوى ضلالت . س 24 : تو : در صحراى بسحه ( حرفها بىنقطه ) بر در نيسابور .
ص 77 :
س 1 : [ و به جام . . . يكديگر كردند ] از ترجمهء تاريخ يمينى گرفته شد به اشارت آقاى دكتر دبير سياقى . س 2 و 3 : سل : آفتاب سپر غبار در روى كشيد . س 3 : تو : و سيمجور هزيمت شد . س 6 و 7 : تو : تا اولياى دولت بر آن مسرّت و ارتياح .
س 7 و 8 : سل : و از آن غصّه انگشت حيرت و غيظ مىخاييد . س 8 تا 10 : تو : دو سطرى افتاده : « از آن نكبت و سفارت » ( ؟ ) س 10 : سل : و سفارت تردّد مىنمودند .
س 10 و 11 : سل : و وصلتى ميانشان رفت . س 11 تا 13 : سل : « ابو القاسم پسر . . . به نيشابور رفت » ندارد . س 13 : سل : « و ثلثمايه » ندارد . س 14 و 15 : سل : ابو المظفّر از وحشت فايق . س 15 : ا : بلحارث . س 18 و 19 : سل : برخاستند امير ابو الحارث را باز سر رضا . س 20 : تو : مصلحت وقت به جرجان فرستادند ؛ سل : مصلحت وقت به حورستان فرستادند . س 21 : تو ، سل : الّا آنكه بخلى بر اخلاق او . س 21 : ا : بر اخلاق او استيلا داشت . س 23 : سل : روزى در دست دو سه .
ص 78 :
س 1 : سل : امير سيف الدّوله را به امان و استظهار . س 3 : سل : حادث شده بود به