بخش سامانيان و بويهيان و غزنويان است . مرحوم آتش در چاپ متن خود ، بخش سامانيان . . . را در زير دست داشت و آن را به نشانهء « » باز نمود ، ولى من چنين برگهايى را در عكس نسخهء خود باز نمىيابم ، و اثرى از ميكروفيلم آن نيز در كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران نمىبينم ، و اين از شوربختى است .
* نسخهء كتابخانهء سليمانيه - داماد ابراهيم پاشا - « سل » :
اين نسخه بهشمارهء 919 در آن كتابخانه محفوظ است و عكس آن در كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران بهشمارهء 97 - 3195 موجود ؛ و رونويسى است از جامع التّواريخ رشيد الدّين فضل اللّه ؛ خط آن نستعليق به نسبت خوش است . ويژگيهاى نسخه چنين است :
- آ را همواره با مدّ مىنويسد :
آل بويه ، آثار ، آمده است :
b
544 ؛ به آتش ، آن :
a
546 ؛ برآوردند ، آلات :
a
548 ؛ آستانه ، آنكه :
b
552 ؛ آب ، آمد :
a
561 ؛ آسمانى ، آن :
a
565
- ب ، پ را به شيوهء امروز مىنگارد ؛ و گاه پ را به يك نقطه :
سپرى ، پيشانى :
a
544 ؛ پيش :
a
564 ؛ پيوست ، پشت :
b
566 ؛ پادشاهى ، پدر ، پاى بيفشردند :
b
569 ؛ بيكار ( پيكار ) كردند :
a
549
- ج و چ را نيز بسان امروز مىآورد و گاهى چ را به يك نقطه :
جهان ، آنچه ، چون :
b
544 ؛ جون ( دوبار )
a
549 ؛ چندان ، چربزبان ، چند ، چون :
b
550 ؛ جهل روز ، سوسمار بچه :
b
554
- د ، ذ را نيز به شيوهء امروزين مىنويسد :
مىآيد ، نيك و بد ، پادشاهى ، برادر :
b
544 ؛ نيابد ، باز مىخورد ، درهم پيچيد :
b
554 ؛ مىنمود ، بركشيد ، يازيد ، بسته ديد :
b
564 ؛ پدر :
a
566 - س را عموما با سه نقطهء زير مىآورد :
- حسرت :
a
549 ؛ است :
b
550 ؛ پيوست :
a
560 ؛ به غسل :
a
561 ؛